Ostatni władca Pierścienia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ostatni władca Pierścienia
После́дний Кольцено́сец
Autor Kiriłł Jeśkow
Język rosyjski
Data I wyd. 1999
Data I wyd. polskiego 2000

Ostatni władca Pierścienia (oryg. После́дний Кольцено́сец) – powieść autorstwa Kiriłła Jeśkowa opublikowana w 1999 roku, osadzona w świecie stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Jest to historia konfliktu znanego z powieści Władca Pierścieni widzianego oczami drugiej strony, tj. głównie żołnierzy armii Saurona. Jest to opowieść o starciu dwóch cywilizacji: kraju w przededniu rewolucji przemysłowej (Mordor) i władców feudalnych oraz czarowników broniących status quo. Chociaż podstawowe fakty są zgodne, to przyczyny konfliktu, charakter postaci i szczegóły wielu zdarzeń różnią się zasadniczo od tych opisanych przez Tolkiena. W książce można znaleźć wiele odniesień do powieści Tolkiena wskazujących na to, że taki sposób przedstawienia historii wynikał tylko z potrzeb propagandowych, np. ludzkie nacje tworzące państwo Mordoru przedstawiono jako potwory, by uzasadnić wszczęcie konfliktu oraz usprawiedliwić okrucieństwo i zbrodnie wojenne.

Fabuła zaczyna się po Bitwie na Polach Pelennoru. Opowiada o misji zniszczenia połączenia świata magicznego - "Błogosławionego Królestwa" elfów i pozbawionego magii Śródziemia - świata ludzi. Można tego dokonać niszcząc tak zwane Zwierciadło (Zwierciadło Galadrieli) i/lub wszystkie palantiry. Zadanie to zostaje powierzone konsyliarzowi polowemu armii mordorskiej Haladdinowi przez Nazgûla Sharha-Rana. Haladdin zostaje wybrany ponieważ jest jedną z niewielu osób całkowicie pozbawionych magicznych zdolności i przez co odporną na magię. W misji towarzyszą mu orkunen - kapral Cerleg, dowódca plutonu zwiadu w pułku jegrów Kirith Ungol i gondorski renegat Baron Tangorn, porucznik Pułku Ithilien.

W wątkach pobocznych dowiadujemy się o przyczynach konfliktu, zarówno gospodarczych, geograficznych, jak i "politycznych". Poznajemy też udział Gandalfa w wywołaniu wojny, drogę do władzy uzurpatora Aragorna, czy tragiczne losy Faramira i Eowiny. Odsłonione jest też prawdziwe oblicze elfów.

Książka została przetłumaczona na kilka języków, jednak według wydawców posiadających wyłączność do dzieł Tolkiena jej komercyjna publikacja stanowi naruszenie praw autorskich[1]. Powieść wydano również w języku polskim (w latach 2000 i 2002).

Przypisy

  1. Benedicte Page: Lord of the Rings reworking a hit with fans, but not Tolkien estate. The Guardian, 2011-02-08. [dostęp 2012-02-26].