Ostatni władca Pierścienia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ostatni władca Pierścienia
После́дний Кольцено́сец
Autor Kiriłł Jeśkow
Miejsce wydania  Rosja
Język rosyjski
Data wydania 1999
Tematyka high fantasy, dark fantasy
Data wydania polskiego 2000

Ostatni władca Pierścienia (Ostatni powiernik Pierścienia, oryg. После́дний Кольцено́сец) – powieść autorstwa Kiriłła Jeśkowa opublikowana w 1999 roku, osadzona w stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia, sequel Władcy Pierścieni.

Jest to historia wojny o Pierścień widzianej oczami żołnierzy armii Saurona. Jeśkow napisał opowieść o starciu dwóch cywilizacji: kraju w przededniu rewolucji przemysłowej (Mordor) i władców feudalnych oraz czarowników broniących status quo. Podstawowe fakty są zgodne z tekstem Tolkiena, jednak przyczyny konfliktu, charakter postaci i szczegóły zdarzeń różnią się zasadniczo. W książce można znaleźć odniesienia do powieści Tolkiena wskazujące na to, że sposób przedstawienia historii z perspektywy elfów i ludzi wynikał z ich potrzeb propagandowych.

Fabuła zaczyna się po bitwie na polach Pelennoru. Dwóch uciekinierów z rozbitej armii Mordoru, konsyliarz polowy Haladdin i kapral Cerleg, przedziera się przez pustynię do domu. Po drodze ratują przed śmiercią Barona Tangorna, Gondorczyka, który przeciwstawił się zbrodniom wojennym, jakie dokonywali w Ithilien najemnicy pod dowództwem elfa. Podczas postoju dochodzi do spotkania Haladdina z Nazgûlem Sharha-Raną, który powierza Haladdinowi misję zniszczenia połączenia świata magicznego – „Błogosławionego Królestwa” elfów i pozbawionego magii Śródziemia – świata ludzi. Można tego dokonać wrzucając do Orodruiny Zwierciadło (Zwierciadło Galadrieli) lub wszystkie palantíry. Haladdin zostaje wybrany, ponieważ jest całkowicie pozbawiony zdolności magicznych i przez to odporny na magię.

W wątkach pobocznych czytelnik poznaje przyczyny wojny o Pierścień, zarówno gospodarcze, geograficzne, jak i polityczne. Poznaje też udział Gandalfa w wywołaniu wojny, drogę do władzy Aragorna czy losy Faramira i Éowiny. W retrospekcjach przedstawiona jest alternatywna wersja kluczowych wydarzeń wojny o Pierścień, min. bitwy na polach Pelennoru, zdobycia Isengardu czy historii Jedynego Pierścienia.

Książka została przetłumaczona na kilka języków, jednak według Tolkien Estate jej komercyjna publikacja stanowi naruszenie praw autorskich[1]. Powieść wydano również w języku polskim (w latach 2000, 2002 i w 2007, ostatnie wydanie pod tytułem: Ostatni powiernik Pierścienia).

Przypisy

  1. Benedicte Page: Lord of the Rings reworking a hit with fans, but not Tolkien estate. The Guardian, 2011-02-08. [dostęp 2012-02-26].