Ostatnia bitwa
| Ostatnia Bitwa The Last Battle |
|||
| Autor | Clive Staples Lewis | ||
| Miejsce wydania | Wielka Brytania | ||
| Język | angielski | ||
| Data I wyd. | 1956 | ||
| Tematyka | fantastyka | ||
| Przekład | Andrzej Polkowski | ||
|
|||
Opowieści z Narnii: Ostatnia Bitwa (ang.The Chronicles of Narnia: The Last Battle) – ostatnia z siedmiu części powieści Clive'a Staples'a Lewisa.
Spis treści |
[edytuj] Opis fabuły
Julia i Eustachy zostają wezwani do Narnii by pomóc zaprowadzić pokój królowi Tirianowi, ponieważ zaczęła tam rządzić się podstępna małpa zwana Krętaczem. Ubiera osła Łamigłówka w skórę lwa i każe mu udawać Aslana. Dla własnego zysku sprowadza Kalormeńczyków, pozwalając na wyręb mówiących drzew i sprzedawanie mieszkańców Narnii jako niewolników. Do tego stopnia mąci wszystkim Narnijczykom w głowach, iż mówi im, że Tasz (bóstwo Kalormeńczyków) i Aslan (władca Narni) są jedną osobą.
Julia i Eustachy pomagają Tirianowi w walce z Krętaczem i Kalormeńczykami. Jednakże wpadają w pułapkę i podczas krwawej bitwy zostają wrzuceni do stajni, która miała zostać podpalona, jako ofiara dla Tasza. Po swojej śmierci spotykają wszystkich swoich nieżywych przyjaciół włącznie z Piotrem, Łucją, Edmundem, profesorem Digorym i ciocią Polą. Oglądają koniec Narnii. Aslan zwołuje wszystkie stworzenia. Wszyscy muszą spojrzeć w oczy Aslanowi. W przypadku niektórych z nich "wyraz twarzy zmienił się nagle okropnie: pojawiły się nienawiść i przerażenie. Trwało to ułamek sekundy i nagle przestały być MÓWIĄCYMI zwierzętami - stały się ZWYKŁYMI zwierzętami. I wszystkie stworzenia, które spojrzały na Aslana w ten sposób, zboczyły w prawo - czyli na lewo od niego - i znikły w jego wielkim, czarnym cieniu." Inne stworzenia "spojrzały w twarz Aslana z miłością, choć niektóre z lękiem", znajdując schronienie w stajni, która okazuje się wejściem do krainy Aslana.
W czasie wędrówki zdają sobie sprawę, że kraina, w której się znajdują, to Narnia, lecz inna, bardziej prawdziwsza, której tamta pierwsza była tylko cieniem. Klejnot podsumowuje to w słowach: "! To jest moja prawdziwa ojczyzna! To dlatego kochaliśmy starą Narnię, że czasami przypominała tę." Dzieci spotykają Aslana, który mówi im, że ich przeniesienie do Narnii powiązane było z wypadkiem kolejowym i ich śmiercią. Są w raju, który jest rajem nie tylko dla Narnijczyków, ale i dla mieszkańców naszego świata. Spotykają tu swoich rodziców, tak jak i wszystkich bohaterów Narnii.
[edytuj] Uwaga
Częstym błędem jest pisanie, że całe rodzeństwo Pevensie zginęło i przeniosło się do "Krainy Aslana", lecz nie dotyczy to całej czwórki. Zuzanna w czasie wypadku kolejowego przebywała gdzie indziej i nie zginęła. Przestała wierzyć w Narnię i uznała ją za zabawę z dzieciństwa. "Teraz interesują ją tylko nylonowe pończochy, szminki i zaproszenia na przyjęcia. Zawsze strasznie chciała być dorosła." - kwituje Julia.
[edytuj] Ciekawostki
- Tak jak stworzenie Narnii w książce "Siostrzeniec czarodzieja" było wzorowane na pierwszych rozdziałach Biblii, tak jej koniec w Ostatniej bitwie ma swoje źródło w biblijnych motywach apokaliptycznych, nade wszystko: opis Sądu Ostatecznego w Mt 25, 31-46, powtarzające się w wielu miejscach Nowego Testamentu wyrażenie: nowe niebo i nowa ziemia, oraz Apokalipsa świętego Jana (koniec świata poprzedza walka wyznawców Boga i czas prześladowań, a kończy przebywanie w niebieskim Jeruzalem).
[edytuj] Postacie
- Piotr Pevensie
- Edmund Pevensie
- Łucja Pevensie
- Aslan
- Król Tirian
- Digory Kirke (znany jako profesor Kirke)
- Pola Plummer (dawna przyjaciółka Digory'ego Kirke)
- Eustachy Scrubb (kuzyn rodzeństwa Pevensie)
- Julia Pole (koleżanka Eustachego)
- Rodzice rodzeństwa Pevensie
- Wszystkie postacie, jakie pojawiły się w poprzednich częściach "Opowieści z Narnii", prócz Jadis, Pani w Zielonej Szacie, Zuzanny Pevensie, Rabadasza, Tarkaanów z poprzednich części, łowców niewolników, Miraza i innych Telmarów, a także wuja Andrzeja.