Ostatnia Wieczerza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ostatnia wieczerza)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wydarzenia z życia Jezusa. Zobacz też: Ostatnia Wieczerza.
Komunia święta
Juan de Juanes 002.jpg
Chrystus z Eucharystią, obraz Joana de Joanes
 PortalKategoria

Ostatnia Wieczerza – według Ewangelii wieczerza paschalna Jezusa z apostołami, która odbyła się w przeddzień jego śmierci w sali zwanej Wieczernikiem. W doktrynie Kościoła katolickiego jest to zarazem moment ustanowienia przez Jezusa sakramentów Eucharystii (Wieczerzy Pańskiej) oraz kapłaństwa.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Opis Ostatniej Wieczerzy znajduje się we wszystkich czterech Ewangeliach uznanych w chrześcijaństwie za natchnione oraz w 1 Liście apostoła Pawła do Koryntian (1 Kor 11,23-27). W Ewangelii Łukasza opisana jest w rozdziale 22 wersety 14-20:

A gdy nadeszła godzina, zasiadł do stołu i dwunastu apostołów z Nim. Wtedy powiedział do nich: Tak bardzo pragnąłem spożywać z wami tę Paschę, zanim zacznę cierpieć. Bo mówię wam, że już nie będę jej pożywał, aż się dopełni w królestwie Bożym. A potem wziął kielich, odmówił modlitwę dziękczynną i powiedział: Weźcie go i podzielcie między siebie. Bo mówię wam, że odtąd już nie będę pił z owocu winnego szczepu, dopóki nie przyjdzie królestwo Boże. A potem wziąwszy chleb, odmówił dziękczynienie, połamał i rozdał go im mówiąc: To jest ciało moje wydane za was. Czyńcie to samo na moją pamiątkę. Podobnie po wieczerzy wziął kielich i powiedział: Ten kielich jest Nowym Przymierzem we krwi mojej, która będzie za was wylana...[1]

Chronologia[edytuj | edytuj kod]

Dokładna kolejność wydarzeń podczas Ostatniej Wieczerzy jest dyskutowana, ponieważ wersje z Ewangelii synoptycznych oraz Ewangelii Jana nieco się różnią. Prawdopodobny przebieg Wieczerzy według Ewangelii wyglądał tak:

  • Z nastaniem wieczoru zajął miejsce u stołu razem z dwunastu uczniami. (Mt 26, 20)
  • Jezus zapowiada, że jest to jego ostatnia Pascha przed śmiercią: „Już jej spożywać nie będę, aż się spełni w królestwie Bożym"Łk 22,16
  • Zaczęła się uczta.
  • Jezus umywa uczniom nogi (J 13, 5-12)
  • Jezus zapowiada przy wszystkich, że Judasz jest tym, który go zdradzi. (Mt 26, 21-25) (Według Ewangelii Łukasza było to po ustanowieniu Eucharystii)
  • Judasz wychodzi (J 13, 30)
  • Jezus ustanawia Eucharystię (Mt 26, 26-29)
  • Mowa pożegnalna Jezusa (J 13,31 - 16,33)
  • Modlitwa arcykapłańska Jezusa (J 17)
  • Spór apostołów o pierwszeństwo (Łk 22, 24-30)
  • Uczniowie z Jezusem wspólnie odśpiewują hymn (Maariw?, Hallel?) (Mt 26, 30a; Mk 14,26)
  • Uczestnicy uczty wychodzą ku Górze Oliwnej (Mt 26, 30b)
  • Zapowiedź zaparcia się Piotra (Mt 26, 31-35) (Według Ewangelii Łukasza i Jana było to przed wyjściem z Uczty)

W kulturze[edytuj | edytuj kod]

Jednym z najsłynniejszych przedstawień Ostatniej Wieczerzy w ikonografii jest malowidło Leonarda da Vinci.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Wikimedia Commons
Zobacz hasło Ostatnie Wieczerza w Wikisłowniku

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Niedałtowski, Zawsze Ostatnia Wieczerza, Warszawa : Twój Styl, 2006. ISBN 83-7163-508-7
  • Henryk Witczyk, Ostatnia Wieczerza, [w:] Słownik teologiczny, red. Andrzej Zuberbier, Katowice: Księgarnia św. Jacka, 1998. ISBN 83-7030-191-6
  • Stefano Zuffi, Nowy Testament. Postacie i epizody, Warszawa : Arkady, 2007. ISBN 978-83-213-4470-6