Ostróg (forteca)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ostróg – nieduże umocnienie w formie budynku drewnianego ze strzelnicami, służące od obrony miejsce ważnych ze względów taktycznych[1]. Otoczone palisadą, wałem ziemnym i fosą. Stosowane na wschodzie Europy od średniowiecza do XVII wieku.

Ostrogiem nazywa się również schron bojowy, budowany przeważnie w lasach, przystosowany do prowadzenia ognia półokrężnego lub okrężnego[2].

Ostróg w Jenisejsku

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Bogdanowski: Architektura obronna w krajobrazie Polski od Biskupina do Westerplatte. Warszawa-Kraków: PWN, 1996.
  • Praca zbiorowa: Mała encyklopedia wojskowa. Warszawa: MON, 1970.