Ostrów (powiat przeworski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ostrów
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat przeworski
Gmina Gać
Liczba ludności 355
Strefa numeracyjna (+48) 16
Kod pocztowy 37-207
Tablice rejestracyjne RPZ
SIMC 0602733
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Ostrów
Ostrów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ostrów
Ostrów
Ziemia 50°01′04″N 22°24′06″E/50,017778 22,401667

Ostrówwieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, w gminie Gać.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa przemyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś usytuowana jest na cyplu moreny czołowej, która wbija się swoimi wysokimi brzegami w równą jak stół dolinę Markówki (dopływ Mleczki)[1]. Nazwa „ostrów” to dawne określenie oznaczające wyspę na rzece lub bagnach.

Pierwsze wzmianki o wsi to 1375 r., kiedy Otton z Pilczy–Pilecki nadaje rycerzowi Wierzbieńcie wieś Mikulicze (ob. Mikulice), jednocześnie wymienia w nim wsie sąsiednie jak: Ostrów, Nizaczyce (Niżatyce), Sethescha (Sietesz). Potem te dobra dziedziczyła Elżbieta Granowska z Pileckich (1372–1420). Była jedynym dzieckiem wojewody sandomierskiego dziedzica Sieteszy Ottona z Pilczy i Jadwigi Melsztyńskiej (córki Jana, matki chrzestnej Jagiełły, siostry Spytki). Gdy w 1384 r. umarł jej ojciec, odziedziczyła po nim ogromne posiadłości łańcuckie oraz Ostrów i Pilicę stając się najbogatszą panną w Polsce. Podczas trwającego 13 lat małżeństwa z Wincentym Granowskim Elżbieta urodziła dwóch synów i trzy córki. Zorganizowała tu parafię przed 1391 r. 12 grudnia 1410 r. Elżbieta została wdową i poślubiła 2 maja 1417 r. w Sanoku króla Władysława Jagiełłę. I tak Ostrów stały się miejscowością królewską. W 1515 r., Niżatyce należały do tzw. klucza kańczudzkiego.

Wieś płaciła podatek zw. poborem z 8 łanów kmiecych.

Ostrów w 1583 r. należał do rodu Jarosławskich i płacił podatek z 16 ¼ łanu kmiecego i od 2 młynów wodnych. Oprócz kmieci wieś zamieszkiwało 12 zagrodników posiadający swoje domy na gruncie pana lub sołtysa, za użytkowany grunt płacili wyższy czynsz, 6 zagrodników najemnych osadzonych na ziemi gminnej, 4 komorników posiadających bydło, 20 komorników najemnych tzw. „gołych”, 4 czeladzi i 1 fachowiec od młynów wodnych.

W tym samym roku część wsi przejął Konstanty Korniakt w tym: 8 łamów kmiecych, 3 zagrodników osadzonych na ziemi pana lub sołtysa, 5 zagrodników najemnych, 6 komorników posiadających bydło, 7 komorników najemnych tzw. gołych i 3 młyny wodne.

Parafię w Ostrowie erygował biskup Wawrzyniec Goślicki 26 stycznia 1601 r. Parafia została uposażona przez Konstantego Korniakta. Budowę drewnianego kościoła rozpoczęto w 1627 r. Nie dotrwał on jednak do naszych czasów. Z tamtego kościoła pozostał w wieży obecnej świątyni dzwon z 1645 r. Na starej części cmentarza znajduje się neogotycka XIX-wieczna kaplica grobowa.

Warto zobaczyć:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]