Ostrakon
Ostrakon (z gr.; l.poj. ὄστρακον, trl. ostrakon – skorupa; l.mn. ὄστρακα, trl. ostraka) – skorupa naczynia ceramicznego lub odłamek kamienny, służące jako materiał piśmienniczy, głównie w starożytnym Egipcie i Grecji.
Spis treści |
W starożytnym Egipcie [edytuj]
W Egipcie ostraka występują już od czasów Starego Państwa. Zapisywano na nich podręczne notatki gospodarcze, listy, uczniowskie wypracowania. Ostraki zawierały też kopie różnych tekstów literackich, pisanych w ramach ćwiczeń i wypracowań szkolnych. Ostraka służyły także skrybom, którzy w zapisie używali starannego pisma, tzw. kursywy hieratycznej. Na tzw. ostrakach figuralnych znajdują się rysunki, często szkice artystów lub architektów. Artyści szkicowali na nich swoje pomysły z dużą swobodą, unikając ograniczeń sztuki oficjalnej, dzięki czemu ich szkice były bardziej spontaniczne, nie pozbawione zmysłu trafnej obserwacji i wyraźnego zacięcia satyrycznego.
W starożytnej Grecji [edytuj]
W Grecji ostraka, oprócz podobnej funkcji, jak w Egipcie, pełniły także rolę współczesnych kart do głosowania podczas sądów skorupkowych (ostracyzm) stając się narzędziem walki politycznej. Biorący udział w obradach obywatele na ostraka zapisywali imię tego polityka, którego podejrzewali o dążenie do tyranii.
Galeria [edytuj]
Ostraka egipskie [edytuj]
-
Ostrakon z inskrypcją demotyczną
-
Ostrakon figuralny ze szkicem profilu postaci
-
Ostrakon satyryczny - satyra na życie klas wyższych
Ostraka greckie [edytuj]
-
Ostrakon z imieniem Temistoklesa
-
Ostrakon z imieniem Kimona
Bibliografia [edytuj]
- publikacje:
- Rachet G. - „Słownik cywilizacji egipskiej”, Wydawnictwo „Książnica”, Katowice 2006, s. 255, ISBN 83-7132-980-6
- Rachet G. - „Słownik cywilizacji greckiej”, Wydawnictwo „Książnica”, Katowice 2006, s. 283-284, ISBN 83-7132-919-9
- strony WWW:
