Ostroloty (podrodzina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ostrolotowate)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ostroloty
Artaminae
Vigors, 1825
Przedstawiciel rodzaju – ostrolot ciemny (A. cyanopterus)
Przedstawiciel rodzaju – ostrolot ciemny (A. cyanopterus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina ostroloty
Podrodzina ostroloty
Synonimy

Rodzaju:

Rodzaje

Ostroloty (Artaminae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny ostrolotów (Artemidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Podrodzina obejmuja około dziesięciu[6] gatunków, występujących wyłącznie w Australii i na pobliskich wyspach[7].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 12-21 cm, masa ciała 13-69 g[8]. Są zazwyczaj ciemno, aksamitnie ubarwione. Odżywiają się owadami, które łapią w locie. Są bardzo dobrymi lotnikami, mają długie trójkątne skrzydła. Należą do nielicznych ptaków wróblowych, które potrafią szybować.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa pochodzi od greckiego słowa αρταμος artamos – „rzeźnik, morderca”[9].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Langraien (Buffon) = Lanius leucorhynchus Linnaeus

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do podrodziny zaliczany jest jeden rodzaj z następującymi gatunkami[10][11]:

Uwagi

  1. Francuska nazwa „Langraien” nadana ostrolotowi ciemnemu przez Buffona (1770-1783).
  2. Archibald James Campbell (1853-1929) australijski ornitolog; greckie ορνις ornis, ορνιθος ornithos – „ptak”.
  3. Łacińskie australis – południowy (auster, austri – „południe”); rodzaj Artamus Vieillot, 1816, ostrolot.
  4. Greckie ψευδος pseudos – „fałszywy”; rodzaj Artamus Vieillot, 1816, ostrolot.
  5. Greckie μικρος mikros – „mały”; rodzaj Artamus Vieillot, 1816, ostrolot.

Przypisy

  1. J. K. W. Illiger: Tabellarische Ubersicht der Vertheilnung der Vögel über die Erde. W: Abhandlungen der Königlichen Akademie der Wissenschaften in Berlin. Berlin: in der Realschul - Buchhandlung, 1812-1813, s. 231. (niem.)
  2. Mathews 1912-1913 ↓, s. 113.
  3. 3,0 3,1 3,2 Mathews 1912-1913 ↓, s. 114.
  4. Artamus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2015-05-10]
  5. L. J. P. Vieillot: Vieillot's Analyse d'une nouvelle ornithologie élémentaire. Deteville, libraire, rue Hautefeuille, 1816, s. 41. (fr.)
  6. Niektóre podgatunki bywają czasami podnoszone do rangi gatunków
  7. Frank Gill, David Donsker (red.): Butcherbirds, Bristlehead, woodswallows, ioras & cuckooshrikes (ang.). IOC World Bird List: Version 5.2. [dostęp 2015-05-10].
  8. Rowley i Russell 2009 ↓, s. 304-307.
  9. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-05-10]. (ang.)
  10. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Podrodzina: Cracticinae Chenu & des Murs, 1853 - srokacze (wersja: 2015-02-15). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-05-10].
  11. John H. Boyd III: Artamidae: Woodswallows, Butcherbirds (ang.). W: Aves—A Taxonomy in Flux 3.00 Introduction [on-line]. John Boyd's Home Page. [dostęp 2015-05-10].
  12. Charles G. Sibley, Burt L. Monroe Jr.: Distribution and Taxonomy of the Birds of the World. New Haven: Yale University Press, 1990. ISBN 9780300049695. (ang.)
  13. Rowley i Russell 2009 ↓, s. 306.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ian Rowley, Eleanor Russell: Family Artamidae (Woodswallows). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, David A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 14: Bush-shrikes to Old World Sparrows. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 286-307. ISBN 978-84-96553-50-7. (ang.)
  2. G. M. Mathews: New Generic Names for Australian Birds. W: G. M. Mathews: Austral avian record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Cz. 1. Londyn: Whiterby, 1912-1913, s. 105-118. (ang.)