Ostropest plamisty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ostropest plamisty
Illustration Silybum marianum0.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Carduoideae
Rodzaj ostropest
Gatunek ostropest plamisty
Nazwa systematyczna
Silybum marianum (L.) Gaertner
Fruct. sem. pl. 2:378. 1791
Synonimy

Carduus marianus L.[2]

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
2006-10-22Silybum marianum01.jpg
Kwiatostan

Ostropest plamisty (Silybum marianum (L.) Gaertner)gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego: Europa Południowa, Egipt, Izrael, Turcja[2]. Rozprzestrzenił się jako uciekinier z upraw w wielu rejonach świata[2]. W Polsce roślina uprawna, czasami zdziczała (ergazjofigofit).

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina jednoroczna, swoim wyglądem bardzo podobna do ostów.
Łodyga
Gruba, prosta, wzniesiona, górą rozgałęziająca się. Osiąga wysokość do 2 m.
Liście
Szerokoeliptyczne lub odwrotnie jajowate, bezogonkowe, obejmujące swoją nasadą łodygę, zatokowo klapowane, białoplamiste. Brzegi mają silnie kolczaste.
Kwiaty
Zebrane w kwiatostany – duże koszyczki (4-5 cm długości) wyrastające na szczycie łodyg. Koszyczki okryte są grubymi, skórzastymi i odgiętymi kolcami. Kwiaty o purpurowej barwie.
Owoc
Niełupka z puchem kielichowym ponad dwukrotnie dłuższym od owocu.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. W Polsce zdziczałe formy spotyka się w ogrodach, nieużytkach, ugorach oraz w zbiorowiskach ruderalnych i synantropijnych. Kwiaty zapylane są przez owady. Kwitnie od lipca do sierpnia.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Łacińską nazwę Silybum nadał tej roślinie grecki lekarz Dioskurydes w 100 r. p.n.e.
  • Lecznicze działanie tej rośliny już w I wieku naszej ery znał Pliniusz Starszy.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. 2,0 2,1 2,2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Anna Mazerant-Leszkowska: Mała księga ziół. Warszawa: Inst. Wyd. Zw. Zawodowych, 1990. ISBN 83-202-0810-6.
  2. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.