Ostryt z Nortumbrii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ostryt z Nortumbrii
Osthryth
Data i miejsce urodzenia VII wiek
Nortumbria
Data i miejsce śmierci 697
Mercja
Przyczyna śmierci morderstwo
Tytuł księżniczka Nortumbrii, królowa Mercji
Rodzice Oswiu z Nortumbrii i Enfleda
Małżeństwo Eanhere z Hwicce?
Etelryk z Mercji
Dzieci Osric, Oswald, Oshere, Ceolred, Ceolwald
Krewni i powinowaci Aldfrith (brat przyrodni)
Alfrid (brat przyrodni)
Ealflaeda (siostra przyrodnia)
Egfryt (brat)
Elfwine (brat)
Elfleda(siostra)
Ostryt z Nortumbrii
Osthryth
Kościół/
wyznanie
katolicki
Szczególne miejsca kultu Opactwo Bardney

Ostryt, Osthryth, Ostryð, Osthryd (żyła w VII wieku) – anglosaska księżniczka z Nortumbrii, późniejsza królowa Mercji, czczona jako święta kościoła katolickiego.

Ostryt była córką potężnego bretwalda Oswiu i jego trzeciej żony Enfledy, kentyjskiej księżniczki.

Brak bezpośrednich przesłanek w tej kwestii, jednak zdaniem brytyjskiego XVI-wiecznego antykwariusza i historyka, autora "Leland's Collectanea in six volumes", Johna Lelanda, istnieją przesłanki, by przypuszczać, iż jej pierwszym mężem był Eanhere, król Hwicce[1]. Para miała według niego trzech synów: Osrica, Oswalda i Oshere[1]. Teoria ta wyjaśnia, dlaczego w źródłach synowie Ostryt nazywani są "nepotes" Etelreda[2]. Kiedy Etelred uzyskał zwierzchność nad Hwicce, zaopiekował się synami Ostryt i rządził w ich imieniu[1].

Źródła historyczne są natomiast zgodne co do kolejnego męża Ostryt - został nim król Etelred z Mercji. Od samego początku nie było warunków na szczęśliwy związek tej pary[3]. Wynikało to z ich złożonych koligacji rodzinnych i licznych konfliktów w rodzinie:

  • siostra Ostryt, Ealflaeda, podejrzewana była o spisek, w wyniku którego miał zginąć jej mąż a jednocześnie brat Etelreda, Peada;
  • ojciec Ostryt, Oswiu, był głównym wrogiem Mercji; w bitwie z nim pod Winwaed zginął ojciec Etelreda, Penda;
  • brat Ostryt, Egfryt, kontynuował agresywną politykę ojca i zagarnął podległe Mercji królestwo Lindsey;
  • w bitwie nad rzeką Trent, między Egfrytem a Etelredem, zginął brat Ostryt, Elfwine[4].

Faktem jest jednak, że para doczekała się co najmniej jednego potomka, Ceolreda. Część historyków przypuszcza, że ich synem był również Ceolwald.

Wśród zachowanych źródeł znajdują się również dowody dotacji Ostryt i Etelreda dla opactwa Bardney w Lindsey[5], tego samego, do którego wstąpił później Etelred. W klasztorze tym Ostryt umieściła doczesne szczątki swego wuja, św. Oswalda. W późniejszym okresie w miejscu tym rozwinął się również kult świętości Etelreda i Ostryt[6].

Ostryt została zamordowana w 697 roku przez nieznanego mercyjskiego szlachcica[3]. Przyczyną zabójstwa mogła być chęć rewanżu za zabójstwo Peady lub stanowiło ono reminiscencję aktualnych napięć między Nortumbrią i Mercją. Możliwe również, że Ostryt była podejrzewana o pomoc synowi w jego staraniach o oderwanie Hwicce od Mercji.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Leland, tom 1, str. 240
  2. określenie "nepotes" tłumaczone jest zazwyczaj jako wnukowie, ale w tym przypadku prawdopodobnie chodzi o pasierbów.
  3. 3,0 3,1 Yorke, s.118
  4. Beda ks.4 rozdz.21
  5. Beda, ks.3, rozdz.11
  6. Yorke, s.155

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]