Ostrzew rudy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ostrzew rudy
Blysmus rufus.jpeg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj ostrzew
Gatunek ostrzew rudy
Nazwa systematyczna
Blysmus rufus (Huds.) Link
Hort. Berol. 1: 278. 1827
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Ostrzew rudy (Blysmus rufus (Huds.) Link) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje w zachodniej, środkowej i północnej Europie, środkowej i północnej Azji oraz północnej Ameryce Północnej[2]. W Polsce rośnie na Pobrzeżu Gdańskim, Wolinie, Uznamie i w okolicach Kołobrzegu[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Blysmus rufus - morfologia (z prawej)
Łodyga 
Do 15 cm wysokości.
Liście 
Szarozielone, gładkie.
Kwiaty 
Zebrane po 2-3 w 3-6 kłosów. Podsadka krótsza od kłosów. Przysadki ciemne, trójnerwowe[4].
Owoc 
Żółtobrunatny orzeszek długości ok. 3 mm.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit, halofit. Rośnie na solniskach. Kwitnie od maja do czerwca i czasami po raz drugi od sierpnia do września. Gatunek charakterystyczny klasy Asteretea tripolium[5]. Liczba chromosomów 2n = 40[6].

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Kategorie zagrożenia gatunku:

Przypisy

  1. P.F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-11-13].
  2. Blysmus rufus na eMonocot [dostęp 2013-10-28].
  3. W. Żukowski Osrzew rudy. s. 476-477. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ISBN 83-85444-85-8.
  4. W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. W. Matuszkiewicz Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  6. Blysmus rufus na Flora of China [dostęp 2014-01-27].
  7. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.