Oszczędzanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Oszczędzanie – proces, który prowadzi do powstawania oszczędności. Wyróżnić można następujące motywy oszczędzania:

  • Przezornościowy (sfinansowanie nieprzewidzianych, nagłych, ale koniecznych wydatków w przyszłości lub zabezpieczenie poziomu dochodów na emeryturze),
  • Konsumpcyjny (zakup droższych dóbr trwałego użytku w przyszłości),
  • Transakcyjny, płynnościowy – (utrzymanie płynności regulowania zobowiązań),
  • Spekulacyjny (związany ze zwiększaniem wartości zgromadzonych oszczędności).

Oszczędzanie a inwestowanie[edytuj | edytuj kod]

Podstawową różnicą między inwestowaniem i oszczędzaniem jest występujące ryzyko. Przy oszczędzaniu (i instrumentach finansowych związanych z oszczędzaniem) ryzyko jest względnie niewielkie – przy inwestowaniu ryzyko jest znacznie większe (ryzyko straty zysków, ryzyko straty zainwestowanego kapitału, a w skrajnych sytuacjach nawet ryzyko straty przewyższającej zainwestowany kapitał).

Oszczędności gospodarstw domowych według form oszczędzania[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z danymi Narodowego Banku Polskiego gospodarstwa domowe największą część swoich oszczędności utrzymują w postaci depozytów złotowych i walutowych, które w połowie 2012 r. stanowiły prawie 50% wartości oszczędności, drugie miejsce zajmują oszczędności zgromadzone przez otwarte fundusze emerytalne (24%). Gotówka w obiegu poza kasami banków stanowiła 11% oszczędności, środki zgromadzone w tytułach uczestnictwa krajowych funduszy inwestycyjnych 6%, akcje spółek publicznych stanowiły 5% wartości oszczędności gospodarstw domowych (około 4% stanowiły pozostałe formy np. złoto)[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogusław Pietrzak, Zbigniew Polański, Barbara Woźniak: System finansowy w Polsce. T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 9788301152482.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]