Otężałkowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Otężałkowate
Cibotium menziesii
Cibotium menziesii
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Klad monilofity
Klasa paprocie
Rząd olbrzymkowce
Rodzina otężałkowate
Nazwa systematyczna
Cibotiaceae Korall
in. A. Smith et al., Taxon 55: 712. 21 Sep 2006[2]
Typ nomenklatoryczny
Cibotium Kaulf. (1820)[2]
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Otężałkowate, cibotiowate (Cibotiaceae) – monotypowa rodzina paproci z rzędu olbrzymkowców (Cyatheales). Obejmuje jeden rodzaj otężałka[3], cibotium[4] (Cibotium Kaulf.) z około 11 gatunkami. Rodzina wyróżniona została dopiero w 2006 roku, wcześniej była opisywana jako podrodzina Cibotioideae Nayar, Taxon 19:234. 1970. Należą tu paprocie naziemne występujące we wschodniej Azji, na Hawajach oraz w Ameryce Środkowej. Wyróżniają się wśród innych przedstawicieli rzędu osobliwą budową zarodników oraz liczbą chromosomów wynoszącą x=68[1].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kłącze masywne, pełzające, podnoszące się lub prosto wzniesione i osiągające do 6 m wysokości, solonosteliczne lub diktiosteliczne. W części szczytowej oraz przy trwałych nasadach ogonków liściowych miękko, żółto owłosione. Liście okazałe, osiągające 2-4 m długości, z blaszką podwójnie lub bardziej pierzasto podzieloną. Ogonki liściowe u nasady są owłosione. Wiązki przewodzące otwarte proste, rozgałęzione widlasto lub pierzaste. Zalążnie powstają na końcach wiązek[1].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

W obrębie rzędu olbrzymkowców (Cyatheales) rodzina Cibotiaceae znajduje się w politomii z rodzinami olbrzymkowatych (Cyatheaceae), diksoniowatych (Dicksoniaceae) i Metaxyaceae, przy czym zdaje się być najbliżej spokrewniona z diksoniowatymi[1].

Pozycja rodziny w kladogramie rzędu olbrzymkowców[1]:

olbrzymkowce


Metaxyaceae



diksoniowate Dicksoniaceae



olbrzymkowate Cyatheaceae



otężałkowate Cibotiaceae






Culcitaceae



Plagiogyriaceae




Loxsomataceae




Thyrsopteridaceae



Podział rodziny
  • rodzaj otężałka, cibotium Cibotium Kaulfuss, Berlin. Jahrb. Pharm. Verbundenen Wiss. 21: 53. 1820[5]

Wykaz gatunków o nazwach zaakceptowanych według The Plant List[6]:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Smith, A. R., K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider & P. G. Wolf: A classification for extant ferns (ang.). Taxon 55(3): 705–731, 2006. [dostęp 2012-02-05].
  2. 2,0 2,1 James Reveal: Indices Nominum Supragenericorum Plantarum Vascularium (ang.). [dostęp 2012-02-05].
  3. Nazwa polska według Józef Rostafiński: Słownik polskich imion rodzajów oraz wyższych skupień roślin. Kraków: Akademia Umiejętności, 1900. (pol.)
  4. Elżbieta Zenkteler: Paprocie. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1994, s. 115. ISBN 83-09-01604-2.
  5. Index Nominum Genericorum (ING) (ang.). Smithsonian National Museum of Natural History. [dostęp 2012-02-01].
  6. Cibotium (ang.). W: The Plant List [on-line]. [dostęp 2012-02-05].