Otieczestwiennyje zapiski
| Otieczestwiennyje zapiski | |
|---|---|
Okładka pisma z 1830 r. |
|
| Częstotliwość | miesięcznik |
| Kraj | |
| Rodzaj czasopisma | etnograficzno-geograficzna po wznowieniu literacko-społeczna |
| Pierwsze wydanie | 1818 wznowiono 1839 |
| Ostatnie wydanie | 1830 po wznowieniu 1884 |
| Redaktor naczelny | Michaił Sałtykow-Szczedrin] |
Otieczestwiennyje zapiski (ros. Отечественные записки) - rosyjskie czasopismo, początkowo naukowe, etnograficzno - geograficzne (1818-1830), a po wznowieniu literacko-społeczne, w latach 1839-1884 r. Oba pisma wydawane były w Petersburgu. Pismo literackie było miesięcznikiem, prowadzonym przez Krajewskiego, a od 1868r. przez Niekrasowa, po którego śmierci (1878) redakcję objął Michaił Sałtykow-Szczedrin. Pismo publikowało nowe utwory czołowych rosyjskich poetów i prozaików, zwłaszcza o poglądach liberalnych lub umiarkowanych, a w drugim okresie (po 1868 r.) istnienia umiarkowanie radykalnych. Czołową postacią redakcji do 1846 r. był Wissarion Bieliński, nie tylko z racji swych recenzji literackich, ale przede wszystkim jako ideolog pisma. Do współpracowników Otieczestwiennych zapisok należał m.in. Hercen i Nikołaj Ogariow.
Bibliografia [edytuj]
- Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, tom 8, 1966.