Otto V Leniwy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Otto V Leniwy
Książę Bawarii
Okres panowania od 1347
do 1349
Poprzednik Ludwik IV Bawarski
Następca Ludwik V Bawarski (Górna Bawaria)
Stefan II (Dolna Bawaria)
Margrabia-elektor Brandenburgii
Okres panowania od 1366
do 1373
Poprzednik Ludwik VI Rzymianin
Następca Karol IV Luksemburski
Dane biograficzne
Dynastia Wittelsbachowie
Urodziny 1346
Śmierć 15 listopada 1379
Wolfstein an der Isar
Miejsce pochówku klasztor Seligenthal
Ojciec Ludwik IV Bawarski
Matka Małgorzata II z Hainaut
Żona Katarzyna Luksemburska

Otto V Leniwy (ur. 1346, zm. 15 listopada 1379 na zamku Wolfstein an der Isar) – w latach 1347-1351 książę Górnej Bawarii, od 1351 nominalnie współrządca i w latach 1365-1373 margrabia brandenburski. Był ostatnim margrabią z dynastii Wittelsbachów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Otto był synem cesarza Ludwika IV Bawarskiego i Małgorzaty z Hainaut. Rok po jego urodzeniu zmarł ojciec i Otto wychowywał się w ojczyźnie matki (Niderlandach), pod opieką brata, Ludwika V. W grudniu 1351 Ludwik V przekazał Marchię Brandenburską swoim braciom Ludwikowi VI Rzymianinowi i Ottonowi.

Po śmierci Ludwika Rzymianina, 17 maja 1365, Otto objął rządy w Marchii Brandenburskiej. Dwa lata wcześniej cesarz Karol IV zawarł z braćmi układ przewidujący, że w razie ich bezpotomnej śmierci Marchię odziedziczy syn cesarski, Wacław IV.

19 marca 1366 poślubił Katarzynę, córkę Karola IV, wdowę po Rudolfie Założycielu. Małżeństwo okazało się bezpotomne, a Katarzyna mieszkała w Pradze.

Otto zaniedbywał obowiązki władcy poświęcając wiele czasu rozrywkom. W 1367 sprzedał Karolowi IV Dolne Łużyce, które wcześniej były zastawione Wettynom. Rok później utracił Wałcz na rzecz króla Polski, Kazimierza Wielkiego. Złe zarządzanie Marchią Brandenburską przez Ottona spowodowało jej okupację w 1371 przez Karola IV.

Otto pozostał margrabią brandenburskim formalnie do 1373, ale krajem zarządzał Karol IV. 18 sierpnia 1373 zawarto układ w Fürstenwalde. Otto sprzedał Karolowi IV Marchię Brandenburską za 500 000 talarów zatrzymując dożywotnio godność elektora.

Po utracie Marchii Otto zamieszkał w Bawarii, gdzie brat, Stefan II, uznał go za współwładcę. Został pochowany w klasztorze Seligenthal.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Otton II Bawarski
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik II Bawarski
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Agnes Welf
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik IV Bawarski
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rudolf I Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
Matylda Habsburg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gertruda von Hohenberg
 
 
 
 
 
 
 
Otto V Leniwy
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jan II z Hainaut
 
 
 
 
 
 
 
Wilhelm I Dobry
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Filipa Luksemburg
 
 
 
 
 
 
 
Małgorzata II z Hainaut
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol de Valois
 
 
 
 
 
 
 
Joanna de Valois
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Małgorzata Andegaweńska
 
 
 
 
 
 

Ikonografia[edytuj | edytuj kod]

Pomnik Ottona dłuta Adolfa Brütta został odsłonięty w berlińskiej Siegesallee 22 marca 1899. Wraz z pomnikami Thilo von Brügge i Thilo von Wardenberg wchodzi w skład grupy pomników nr 12.

Karykaturę pomnika Ottona Leniwego narysował Lyonel Feininger.


Poprzednik
Ludwik VI Rzymianin
Brandenburg Wappen.svg Margrabia-elektor Brandenburgii
1366-1373
Brandenburg Wappen.svg Następca
Karol IV Luksemburski
Poprzednik
Ludwik IV Bawarski
Armoiries Bavière.svg Książę Bawarii
1347-1349
Armoiries Bavière.svg Następca
Ludwik V Bawarski
(Górna Bawaria)
Stefan II
(Dolna Bawaria)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]