Otto Weddigen
| Otto Weddigen | |
| kapitan marynarki | |
| Data i miejsce urodzenia | 15 września 1882 Herford |
| Data i miejsce śmierci | 18 marca 1915 Pentland Firth |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1901-1915 |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa: Zatopienie brytyjskich krążowników przez U-9 |
| Odznaczenia | |
| Pour le Mérite Krzyż Żelazny Order Zasług Wojskowych Order Wojskowy św. Henryka Order Maksymiliana Józefa |
|
Otto Eduard Weddigen (ur. 15 września 1882 w Herford, zm. 18 marca 1915 w zatoce Pentland Firth) – niemiecki oficer marynarki, dowódca U-Bootów z okresu I wojny światowej wsławiony zatopieniem w niespełna godzinę trzech brytyjskich krążowników pancernych w 1914.
Weddigen rozpoczął karierę wojskową w Kaiserliche Marine w 1901. W 1910 został dowódcą U-9 – jednego z pierwszych niemieckich okrętów podwodnych.
22 września 1914 podczas patrolowania w południowej części Morza Północnego U-9 wykrył trzy brytyjskie okręty – krążowniki pancerne: HMS "Aboukir", HMS "Hogue" i HMS "Cressy". Weddigen rozkazał wystrzelić w ich kierunku wszystkie (6) posiadane torpedy. Wszystkie trzy krążowniki zatonęły i zginęło ponad 1400 członków załóg storpedowanych jednostek.
Za swój wyczyn Weddigen został odznaczony Krzyżem Żelaznym I klasy. Po kolejnym sukcesie – zatopieniu krążownika pancernopokładowego HMS "Hawke" 15 października 1914 – otrzymał najwyższe odznaczenie wojskowe Królestwa Prus – Pour le Mérite (24 października 1914).
Był jednym z sześciu nie-Bawarczyków, którzy otrzymali najwyższe bawarskie odznaczenie – Krzyż Rycerski Orderu Maksymiliana Józefa (11 października 1914); otrzymał również najwyższe ordery Saksonii i Wirtembergii.
16 lutego 1915 objął dowództwo U-29. Od 11 do 14 marca 1915 zatopił 4 statki przeciwnika (łącznie 12 934 BRT i uszkodził dwie dalsze (łącznie 4317 BRT). Dobra passa została przerwana 18 marca 1915, kiedy to U-29 płynący na głębokości peryskopowej został wykryty, a potem staranowany przez pancernik HMS "Dreadnought" w szkockiej zatoce Pentland Firth. Zginęła cała jego załoga, w tym również Otto Weddigen[1].
Przypisy
- ↑ Antony Preston Najsłynniejsze okręty podwodne Wyd. Amber, Warszawa 2000, ISBN 83-7245-514-7, s. 27.
Bibliografia [edytuj]
- Otto Weddigen w serwisie uboat.net [dostęp: 7 marca 2010]