Otton I brandenburski

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Dziewiętnastowieczny pomnik Ottona I dłuta Maxa Ungera stojący niegdyś na Siegesallee w Berlinie

Otton (Otto) I (ur. ok. 1130, zm. 7 marca 1184) – margrabia brandenburski od 1170, syn i następca Albrechta Niedźwiedzia z dynastii askańskiej.

Był najstarszym synem Albrechta Niedźwiedzia, założyciela w 1157 Marchii Brandenburskiej i jego żony, Sophie von Winzenburg. Już za życia Albrechta odgrywał znaczną rolę w rządach. Po śmierci ojca, która nastąpiła 18 listopada 1170, objął rządy w marchii. Fundator klasztoru cysterskiego w Lehninie. Był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną, poślubioną 6 stycznia 1148 w Kruszwicy, była Judyta, córka Bolesława III Krzywoustego, księcia polskiego. Po jej śmierci, która nastąpiła w pierwszej połowie lat 70. XII wieku (1171-1175), ożenił się, najpóźniej w kwietniu 1176, powtórnie, tym razem z bliżej nieznanego pochodzenia Adelajdą. Z pierwszego małżeństwa pochodziło na pewno dwóch synów: Otton i Henryk (późniejszy hrabia Gardelegen. Adelajda urodziła mu natomiast zapewne trzeciego syna, Albrechta.[1] Margrabia zmarł 7 marca 1184 i został pochowany w klasztorze cysterskim w Lehninie.

[edytuj] Przypisy

  1. K. Jasiński, Rodowód pierwszych Piastów, Poznań 2004, s. 258; z kolei O. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 2005, s. 958 uznaje go jednak za syna Judyty. Z takim stwierdzeniem nie zgadza się jednak większość niemieckiej literatury przedmiotu.

[edytuj] Bibliografia


Poprzednik
Albrecht Niedźwiedź
margrabia Brandenburgii
1170-1184
Następca
Otton II
Utwórz książkę