Ottone de Tonengo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ottone de Tonengo
Kardynał biskup
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia  ?
Casale Monferrato
Data i miejsce śmierci 1250
Lyon
Biskup Porto-Santa Rufina
Okres sprawowania 1244-1250
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 18 września 1227
Grzegorz IX

Ottone de Tonengo (zm. 1250 w Lyonie) – włoski kardynał i dyplomata papieski. Znany również jako Ottone de Monferrato lub Ottone Candido.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny markizów Monferrato. W latach 1214-24 był kanonikiem kapituły katedralnej w Ivrea, następnie przeszedł do pracy w kurii rzymskiej. W 1225 papież Honoriusz III wysłał go jako nuncjusza do Anglii, skąd powrócił na pocz. 1226. Następny papież Grzegorz IX na swoim pierwszym konsystorzu 18 września 1227 roku mianował go kardynałem diakonem San Nicola in Carcere. W następnych latach dwukrotnie był legatem wobec przebywającego we Włoszech cesarza Fryderyka II (grudzień 1227 i 1232), a w 1229-31 był legatem papieskim w Niemczech i Danii. W 1237 został ponownie wysłany do Anglii, gdzie przebywał do stycznia 1241 roku. W drodze powrotnej został uwięzony przez Fryderyka II razem z kardynałem Giacomo Pecoraria z Palestriny; przebywał w niewoli do sierpnia 1242 roku, przez co nie wziął uziału w wyborze Celestyna IV (1241). Uczestniczył w papieskiej elekcji 1243. Nowy papież Innocenty IV konsekrował go na biskupa Porto e S. Rufina (28 maja 1244) i ponownie wysłał z misją pokojową do Fryderyka II, która jednak zakończyła się niepowodzeniem. Brał udział w Soborze Lyońskim w 1245.

Kardynał Ottone de Tonengo podpisywał bulle papieskie między 23 września 1227 a 16 grudnia 1247. W kurii papieskiej działał jakoprotektor zakonu humiliatów. Zmarł w Lyonie około roku 1250 (przed 23 stycznia 1251).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ottone de Tonengo
  • Agostino Paravicini Bagliani, Cardinali di curia e "familiae" cardinalizie dal 1227 al 1254, Padwa 1972, s. 76-91