Ottweiler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: powiat.
Ottweiler
Herb
Herb
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Saara
Powiat Powiat Neunkirchen
Powierzchnia 45,51 km²
Wysokość 268 m n.p.m.
Populacja (31 grudnia 2010)
• liczba ludności
• gęstość

14 829
326 os./km²
Nr kierunkowy 06824, 06858
Kod pocztowy 66564
Tablice rejestracyjne NK
Położenie na mapie Saary
Mapa lokalizacyjna Saary
Ottweiler
Ottweiler
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Ottweiler
Ottweiler
Ziemia 49°24′N 7°10′E/49,400000 7,166667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Ottweilermiasto w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Saara, w powiecie Neunkirchen. W mieście znajdują się budynki administracyjne powiatu, chociaż miastem powiatowym jest Neunkirchen.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Miasto leży nad rzeką Blies, w Zagłębiu Saary.

Ottweiler ma 45,51 km² powierzchni i zamieszkuje je 14 829 osób (2010), leży ok. 23 km na północny wschód od Saarbrücken, ok. 80 km na południowy wschód od Luksemburga i ok. 100 km na południowy zachód od Moguncji.

Dzielnice[edytuj | edytuj kod]

W skład miasta wchodzi pięć dzielnic:

  • Fürth im Ostertal z Wetschhausen
  • Lautenbach z Remmesfürth
  • Mainzweiler
  • Ottweiler z Neumünster
  • Steinbach

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki miasta związane są z założeniem klasztoru w obecnej dzielnicy Neumünster, około 871. Pierwsze pisemne wzmianki o nazwie Ottweiler pochodzą z 1393. Miasto największy rozkwit przeżywało w XIII wieku, gdy było pod władaniem grafów Nassau-Saarbrücken. W 1550 Karol V Habsburg nadał Ottweiler prawa miejskie.

W latach 1640-1728 grafowie Nassau-Ottweiler (ród dynastii Nassau) mieli tutaj swoją siedzibę. Po śmierci ostatniego władcy tereny zostały przyłączone do Księstwa Nassau-Usingen.

Grafami Nassau-Ottweiler byli:

Podczas władań hrabstwa Saarbrücken w Ottweiler uruchomiono manufakturę porcelany i miasto wyspecjalizowało się w jej wyrobie. Pierwszy zakład został wzniesiony w 1763 przez Wilhelma Heinricha. Produkowana porcelana wyróżniała się bielą i czystością, była ona produkowana z pasawskiego kaolinu.

Po śmierci Wilhelma Heinricha w 1768 manufakturę przejął jego syn Ludwig. Pod władaniami syna zakłady zostały zreorganizowane. Został zmieniony skład porcelany, by zaoszczędzić wyczerpujące się pokłady kaolinu, razem z tym zmianie uległa barwa i jakość wyrabianych produktów. Od 1769 fabryka wielokrotnie zmieniała dzierżawców. W 1776 rozpoczęto wyrabianie porcelany z tańszego fajansu, co ponownie przyczyniło się do pogorszenia jakości. Po uprzednim zastawieniu budynki manufaktury zostały sprzedane w 1800.

Dzisiaj porcelana z Ottweiler jest jedną z najrzadszych na świecie. Można ją oglądać w kilku muzeach, największy zbiór znajduje się w miejscowym Witwenpalais.

Do reformy administracyjnej w 1974 Ottweiler było siedzibą powiatu Ottweiler, w jej wyniku powiat przemianowano na powiat Neunkirchen, jednak siedziba pozostała w Ottweiler, ale miastem powiatowym zostało miasto Neunkirchen.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Fürth

  • wieża kościoła ewangelickiego z XV w.
  • most z 1550
  • młyn z częścią mieszkalną i stajnią z 1877
  • katolicki kościół parafialny pw. św. Michała (St. Michael) z 1868, według projektu Josefa Lercha

Lautenbach

Mainzweiler

  • gospodarstwo z XVIII w.
  • szkoła katolicka z 1819, dobudowa piętra nastąpiła w 1872, dzwonnicę odnowiono w 1927

Ottweiler

Powiatowy budynek administracyjny Witwenpalais
Budynek sądu
Liceum Ottweiler
  • Stare Miasto
    • domy mieszkalne przy Alte Kirchhofstraße 3 i 5, odpowiednio z 1750 i 1860
    • dom z zabudowaniami gospodarskimi przy Auf dem Graben 3 z XIX w.
    • domy mieszkalne przy Eckenstraße 1 i 2 z XVIII w.
    • szkoła na rogu Eckenstraße i Tenschstraße z I. połowy XVIII w., przebudowana w XIX w.
    • mury miejskie
    • domy mieszkalne przy Enggaß, głównie z XIX w.
    • domy przy Gäßling, z XVIII – XIX w., budynek z numerem 1 z 1600
    • browar Ottweiler z 1880
    • domy przy Goethestraße z XVIII – XIX w.
    • bramy mieszkalne przy Goethestraße z XIX w.
    • ewangelicki kościół parafialny z wieżą z XVI w.
    • pozostałości murów miejskich przy Pauluseck
    • domy przy Pauluseck z XVIII w.
    • gospoda Rose przy Rathausplatz 2 z XVII w., przebudowana w XIX w.
    • stary ratusz
    • domy mieszkalne przy Rathausplatz z XVII – XIX w.
    • domy mieszkalne przy Sammetgasse z XVII – XVIII w.
    • domy mieszkalne przy Schloßhof z XVI – XVII w.
    • dawny teatr, obecnie dom przy Schloßhof 6, z 1950-1956 według projektu Carla Holzhausera
    • dom rodziny Mehr przy Schloßhof 7/9/11, wybudowany w XVII w. jako stajnia
    • fontanna Quack z 1934-1935, projekt L. Nobis
    • domy przy Tenschstraße z XVIII w.
    • budynki przy Wilhelm-Heinrich-Straße z XVIII-XIX w.
    • Witwenpalais, pałac miejski z 1757, projekt Friedrich Joachim Stengel, między 1770 a 1790 użytkowany jako magazyn porcelany, później do 1804 jako dom, przebudowany w latach 1909-1911 przez Otto Eberbacha, rozbudowa w 1929-1931
  • muzeum Szkolnictwa Saary, powołane do użytku w 1991, udostępnia ponad tysiącletnie eksponaty
  • cmentarz ewangelicki, mury i brama przy Alte Kirchhofstraße, z 1829 projekt Johanna Jakoba, restaurowany w 1866
  • kolejowy dworzec towarowy z 1850-1875
  • dworzec kolejowy
  • pawilon ogrodowy z 1758
  • katolicki kościół parafialny pw. św. Jana (St. Johannes), pozostałości wieży
  • szkoła przy Linxweilerstraße 5, z końca XIX w.
  • kirkut przy Maria-Juchacz-Ring z 1842
  • budynek sądu z 1911-1912
  • magazyn przy Saarbrücker Straße a z 1913-1914, projekt H. Güth i H. Kurzrock
  • willa przy Saarbrücker Straße 18 z 1900
  • most kolejowy Viktoriabrücke z 1857-1858, rozbudowany w 1937
  • willa przy Seminarstraße 14 z 1891
  • willa przy Seminarstraße 25 z 1891-1892

Polityka[edytuj | edytuj kod]

Rada miasta[edytuj | edytuj kod]

CDU SPD FDP FWG Razem
2004 12 16 2 3 33 miejsca
0 -3 +2 +1
33,6% 44,7% 6,3% 10,9%
+0,8% -8,2% +1,9% +4,4%

Burmistrzowie[edytuj | edytuj kod]

  • od 1990: Hans-Heinrich Rödle, SPD

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Ottweiler posiada dwie miejscowości partnerskie:

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Przez teren miasta przebiega droga krajowa B41, od której w centrum odbiega droga B420. Do najbliższej autostrady jest ok. 10 km (autostrada A8, zjazd 23 Neunkirchen-Spissen).

Ottweiler leży przy linii kolejowej Nahetal, dzięki czemu miasto posiada połączenia komunikacyjne z większymi miastami. Pociągi do Saarbrücken odjeżdżają średnio co pół godziny, a składy do miast regionu Ren-Men co godzinę.

Przy dworcu kolejowym tory rozwidlają się na linii kolejowej Ostertal. Na tym 21 km jednotorowym odcinku połączenia pasażerskie zostały uruchomione w 1980. Obecnie na stację końcową we Schwarzerden kursują pociągi muzealne. Od końca 2001 przez pewien okres na tym odcinku odbywał się ruch towarowy.

Stacje i przystanki kolejowe:

Więzienie[edytuj | edytuj kod]

Na północ od miasta na górze Ziegelberg znajduje się więzienie dla młodocianych. Zakład karny zajmuje około 10,5 ha powierzchni, został on otwarty w marcu 1970, może tu przebywać 220 mężczyzn i 16 kobiet. Kompleks składa się z pięciu budynków mieszkalnych, budynku administracyjnego, szkolnego, sali gimnastycznej oraz kuchni. Większość zatrzymanych tu osób ma na koncie wykroczenia narkotykowe.

W jednym ze skrzydeł zamierza się zorganizować więzienie męskie.

Sądownictwo[edytuj | edytuj kod]

W Ottweiler znajduje się siedziba sądu rejonowego (Amtsgericht) i sądu okręgowego (Landgericht), miasto należy do obszaru sądu apelacyjnego Saarbrücken.

Osoby[edytuj | edytuj kod]

urodzone w Ottweiler[edytuj | edytuj kod]

związane z miastem[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]