Otwór wielki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Otwór wielki (łac. foramen magnum) — największy otwór czaszki w kształcie szerokiego owalu. Znajduje się w kości potylicznej pomiędzy łuską potyliczną (łac. squama occipitalis), która ogranicza go od tyłu, częścią podstawną (łac. pars basilaris ossis occipitalis), która znajduje się do przodu oraz częściami bocznymi (łac. partes laterales ossis occipitalis) leżącymi do boku od otworu. Otwór wielki łączy jamę czaszki z kanałem kręgowym.
Zawartość [edytuj]
Otwór wielki zawiera:
- rdzeń przedłużony wraz z workiem oponowym
- tętnice kręgowe z żylnym splotem podstawnym
- tętnice rdzeniowe przednie i tylne
- gałęzie rdzeniowe nerwu dodatkowego(XI)
Bibliografia [edytuj]
Ryszard Aleksandrowicz: Anatomia kliniczna głowy i szyi. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007. ISBN _97-88-320-0324-37.