Otwarcie Rétiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

a b c d e f g h
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
b8 black knight
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
f8 black bishop
g8 black knight
h8 black rook
a7 black pawn
b7 black pawn
c7 black pawn
d7 black pawn
e7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
f3 white knight
a2 white pawn
b2 white pawn
c2 white pawn
d2 white pawn
e2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
b1 white knight
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
f1 white bishop
h1 white rook
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Otwarcie Rétiego (A04-A09)
a b c d e f g h
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
b8 black knight
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
f8 black bishop
g8 black knight
h8 black rook
a7 black pawn
b7 black pawn
c7 black pawn
e7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
d5 black pawn
c4 white pawn
f3 white knight
a2 white pawn
b2 white pawn
d2 white pawn
e2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
b1 white knight
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
f1 white bishop
h1 white rook
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Otwarcie Rétiego
system klasyczny (A09)

Otwarcie Rétiegootwarcie szachowe, rozpoczynające się od posunięcia:

  • 1.Sf3

Należy do grupy debiutów zamkniętych, w Encyklopedii Otwarć Szachowych oznaczone jest symbolami od A04 do A09.

W ten sposób po raz pierwszy zaczął grać w 1923 r. Richard Réti, wówczas zawodnik ścisłej światowej czołówki, od posunięcia 1.Sf3 rozpoczynając kilka swoich partii w turniejach międzynarodowych rozegranych w Karlowych Warach, Morawskiej Ostrawie oraz Wiedniu. Pozycja nowego wówczas otwarcia ugruntowana została po słynnym zwycięstwie Rétiego nad mistrzem świata Jose Raulem Capablanką w Nowym Jorku w 1924 r.[1]

W zależności od wyboru czarnych, gra może rozwijać się zgodnie z prawie wszystkimi debiutami z grupy debiutów zamkniętych, jak również półotwartych (np. obrona sycylijska, po 1...c5 2.e4) czy nawet otwartych (np. partia hiszpańska, po 1...Sc6 2.e4 e5 3.Gb5). Dzięki temu, debiut ten jest doskonałym przykładem szachowej transpozycji. Z powodu mnogości ewentualnych kontynuacji, z biegiem lat przyjęto, iż klasyczne otwarcie Rétiego powstaje po posunięciach:

  • 1.Sf3 d5 2.c4

Ideą systemu jest jak najwcześniejsza kontrola centrum szachownicy za pomocą lekkich figur (skoczki z pól c3 i f3, natomiast gońce z pól b2 i/lub g2). Białe podejmują decyzję o fianchettowaniu obu gońców, ewentualnie tylko biało- lub czarnopolowego w zależności od gry przeciwnika, co jest kolejnym dowodem na wyjątkową elastyczność tego debiutu.

Podstawowe warianty systemu klasycznego[edytuj | edytuj kod]

  • 2...d:c4
  • 2...e6
  • 2...c6
  • 2...d4

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]