Ove Bengtson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ove Bengtson
Państwo  Szwecja
Miejsce zamieszkania Sztokholm
Data i miejsce urodzenia 5 kwietnia 1945
Danderyd
Wzrost 196 cm
Masa ciała 93 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1967
Zakończenie kariery 1980
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 43 (22 listopada 1976)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5

Ove Nils Bengtson (ur. 5 kwietnia 1945 w Danderyd) – szwedzki tenisista, zdobywca Pucharu Davisa.

Jego ojcem był Torsten Bengtson, działacz Partii Centrum i przewodniczący parlamentu.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Ove Bengtson był czołowym tenisistą swojego kraju krótko przed Björnem Borgiem. W latach 1968–1971 czterokrotnie triumfował w narodowych mistrzostwach Szwecji w grze pojedynczej, a w deblu – między 1964 a 1976 rokiem – zdobył osiem tytułów mistrzowskich. Wcześniej był także czterokrotnie mistrzem Szwecji juniorów.

W 1967 roku debiutował w reprezentacji Szwecji w Pucharze Davisa. Początkowo występował zarówno w singlu, jak i deblu. Po dołączeniu Björna Borga do zespołu Szwecja zaczęła liczyć się w rywalizacji z najlepszymi i w 1975 roku, pod kierownictwem kapitana Lennarta Bergelina, sięgnęła po raz pierwszy po Puchar Davisa. W finale przeciwko Czechosłowacji Bengtson został wystawiony do singla, ale uległ zarówno Janowi Kodešowi i Jiříemu Hřebecowi. Punkt deblowy dla zespołu wywalczył w parze z Borgiem, odnosząc zwycięstwo nad Janem Kodešem i Vladimírem Zedníkiem. W innych meczach finału Borg wygrał swoje pojedynki i to Szwedzi triumfowali w rywalizacji 3:2. Łączny bilans Bengtsona występów w Pucharze Davisa to 22 zwycięstwa i 28 porażek. Ostatni raz w zespole narodowym zagrał w 1979 roku w przegranym z Czechosłowacją finale strefy europejskiej. 13 sezonów, jakie rozegrał w reprezentacji, czyni go jej rekordzistą (później wynik ten wyrównał Stefan Edberg).

W rozgrywkach ATP World Tour Bengtson wygrał pięć turniejów deblowych oraz awansował do czterech finałów.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (5)[edytuj | edytuj kod]
Finalista (4)[edytuj | edytuj kod]
  • 1969 Londyn (Queen's Club)
  • 1972 Albany
  • 1973 San Francisco
  • 1974 Båstad

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]