Owca grzywiasta
| Owca grzywiasta | |
| Ammotragus lervia[1] | |
| (Pallas, 1777) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | parzystokopytne |
| Rodzina | krętorogie |
| Podrodzina | kozłowate |
| Rodzaj | Ammotragus |
| Gatunek | owca grzywiasta |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Owca grzywiasta, arui (Ammotragus lervia) – ssak z rodziny krętorogich, jedyny przedstawiciel rodzaju Ammotragus Blyth, 1840. Posiada cechy świadczące o bliskim pokrewieństwie z kozą i z owcą. Występuje na trudno dostępnych, skalistych terenach w Afryce Północnej (Atlas, góry Sahary). Dawniej był szeroko rozprzestrzeniony na terenach półpustynnych i pustynnych, od Zachodniej Sahary i Maroka do Sudanu i Egiptu. Jako zwierzyna został introdukowany w XIX w. w Europie, a w latach 50. XX w. w Teksasie, Kalifornii i Nowym Meksyku[3].
W Polsce owce grzywiaste trzymane są w Śląskim Ogrodzie Zoologicznym w Chorzowie[4], w Ogrodzie Zoobotanicznym w Toruniu, a także w Ogrodzie Zoologicznym w Nowym Tomyślu[5].
Spis treści |
Informacje ogólne [edytuj]
Wysokość w kłębie:
75–112 cm
Długość ciała:
130–165 cm
Długość rogów:
do 80 cm u samców, do 40 cm u samic
Długość ogona:
15–25 cm
Masa ciała:
40–145 kg, samiec większy od samicy
Długość życia:
Do 10 lat w stanie dzikim, w niewoli 20 lat
Wygląd [edytuj]
Arui charakteryzuje się czerwonawobrązowym ubarwieniem z białawą linią po stronie brzusznej i wewnętrznymi częściami kończyn. Takie samo jaśniejsze ubarwienie ma na brodzie i we wnętrzach uszu. Znacznie dłuższą niż na całym ciele ma sierść na brodzie, gardle i górnej części przednich kończyn. Rogi występują u obu płci, jednak u samców są silnie zakrzywione i dłuższe (do 80 cm) niż u samic (do 40 cm).
Biotop [edytuj]
Owce grzywiaste żyją na terenach skalistych, ubogich w roślinność, do wysokości 3900 m n.p.m.
Pokarm [edytuj]
Żywią się trawą, ziołami, porostami, krzewami i liśćmi akacji. Potrafią znieść braki w pożywieniu, dzięki czemu mogą zamieszkiwać kamieniste wyżyny i tereny pustynne.
Tryb życia [edytuj]
Żyją pojedynczo lub w małych stadach. Dzięki kamuflażowi unikają kontaktu z drapieżnikami. Samce rywalizują między sobą o zdobycie jak największej liczby samic. Pojedynek polega na tym, że stają naprzeciwko siebie, następnie kroczą ku sobie przyspieszając, spuszczają głowy, w końcu zderzają się i czasami splatają rogami, by w końcowym momencie przyciągnąć przeciwnika do ziemi.
Rozmnażanie [edytuj]
Dojrzałość płciową osiągają w wieku ok. 1,5 roku, Ciąża trwa 154–161 dni, rodzi się 1, czasami 2 młode.
Ochrona [edytuj]
Z powodu nadmiernych polowań gatunek w stanie dzikim uznano za narażony na wyginięcie. Znajduje się w wykazie konwencji waszyngtońskiej CITES (załącznik II)[6].
Przypisy
- ↑ Ammotragus lervia w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Ammotragus lervia. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.
- ↑ Lista adopcyjna na rok 2007. [dostęp 20 sierpnia 2008].
- ↑ Ogrody zoologiczne
- ↑ CITES: Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora, Appendices I, II and III (ang.). 2008. [dostęp 19 listopada 2008].
Bibliografia [edytuj]
- Podręczny Leksykon ssaków. Wydawnictwo RTW, s. 122. ISBN 83-86822-36-8.
- Halina Komosińska, Elżbieta Podsiadło: Ssaki kopytne : przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.
