Owczarek środkowoazjatycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Owczarek środkowoazjatycki
Centralasianovcharka.jpg
Owczarek środkowoazjatycki
Kraj patronacki Rosja
Kraj pochodzenia Azja Środkowa
Wymiary
Wysokość min. 65 cm (pies),
min. 60 cm (suka)
Klasyfikacja
FCI Grupa II, Sekcja 2.2,
numer wzorca 335
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Owczarek środkowoazjatycki – jedna z ras psów, należąca do grupy psów w typie pinczera i sznaucera, molosowatych, szwajcarskich psów pasterskich i innych ras. Zaklasyfikowana do sekcji psów molosowatych w typie górskim.

[edytuj] Pochodzenie i użytkowość

Jest to jedna z najstarszych ras na świecie. Źródła podają, że rasa liczy sobie ok. 4000-5000 lat. Jedna z teorii głosi, że owczarek środkowoazjatycki jest protoplastą mastifa tybetańskiego inna, że wywodzi się właśnie od niego. Teoria ta nie została definitywnie potwierdzona. [potrzebne źródło] Pochodzi z rejonów Kazachstanu, Turkmenistanu, Kirgistanu, a także Uzbekistanu. Wykorzystywany do pilnowania licznych stad zwierząt hodowlanych, należących do ludów środkowej Azji, współcześnie staje się coraz mniej powszechny. Ma to związek z zanikiem na tamtych terenach typowo pasterskiego stylu życia. Doceniono także jego zdolność do pracy z człowiekiem w służbie np: policyjnej.

Jest psem odważnym, spokojnym i zrównoważonym. Czujny, potrafi błyskawicznie reagować na potencjalne zagrożenie. Wymaga doświadczonego, konsekwentnego szkolenia – pies wymaga specjalnego trybu i metod szkoleń w szczególności w zakresie PO.

[edytuj] Ciekawostki

Występuje wiele odmian tej rasy, zarówno w związku z umaszczeniem, budową czy strukturą włosa. Niezależnie od regionu występowania, pies ten jest przystosowany do trudnych warunków klimatycznych, jak i terenowych środkowej Azji. Na obszarach stepowych, aby uzyskać osobniki szybsze i o lżejszej budowie krzyżuje się owczarki z chartami.

W krajach pochodzenia owczarkom środkowoazjatyckim tradycyjnie obcinano uszy i ogon. Miało to na celu uniknięcie ran w starciu z naturalnym wrogiem. Współcześnie niektóre kraje dopuszczają kopiowanie owczarków w hodowli - w Polsce mimo zakazu kopiowania psów w wystawach mogą uczestniczyć psy z obciętymi uszami i ogonem. W Czechach natomiast dopuszcza się kopiowanie ogona, psy z ciętymi uszami nie mogą być jednak wystawiane.

Pies charakteryzuje się bardzo niskimi tonami szczeku. Odgłosy wydaje rzadko, są jednak głośne i donośne. Może mieszkać poza domem w okresie całego roku, bez problemu znosi temperatury do -25 stopni Celsjusza.

[edytuj] Bibliografia

  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 262. ISBN 83-7073-122-8. 
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach