Owczarek staroangielski
| Owczarek staroangielski | |
 Owczarek staroangielski |
|
| Inne nazwy | Old English Sheepdog, Bobtail |
| Kraj patronacki | Wielka Brytania[1] |
| Wymiary | |
| Wysokość | min. 56 cm |
| Masa | 30 - 36 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa I, Sekcja 1, nr wzorca 16 |
| AKC | Herding |
| ANKC | Grupa 5 (Working Dogs) |
| CKC | Grupa 7 - Herding Dogs |
| KC(UK) | Pastoral |
| NZKC | Working |
| UKC | Grupa 6 -Herding Dog |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Owczarek staroangielski, bobtail - jedna z ras psów należących do psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Nazwa "bobtail" pochodzi z języka angielskiego i oznacza "krótki ogon".
Według klasyfikacji FCI nie podlega próbom pracy[2]. Typ wilkowaty[1].
Spis treści |
Krótki rys historyczny [edytuj]
Rasa stara, znana w Anglii już w średniowieczu jako użyteczna do obrony przed wilkami i niedźwiedziami, a potem do zaganiania owiec.
Użytkowość [edytuj]
Pies reprezentacyjny, ale w niektórych krajach (Australia, Nowa Zelandia) w dalszym ciągu jest to pies pracujący.
Temperament [edytuj]
Zrównoważony, przyjazny, wierny, inteligentny, spokojny. Ma bardzo dobry, pogodny charakter. Odznacza się spokojnym i łagodnym usposobieniem. Jest czujny, lecz nie płochliwy i nie szczekliwy. Cierpliwy w stosunku do dzieci. Dość łatwo przystosowuje się do życia w mieszkaniu. Do szczęścia potrzebuje towarzystwa człowieka.
Budowa [edytuj]
Mocna i zwarta, charakterystyczne gęste owłosienie "napuszone" oraz przebudowany zad; głowa duża, oczy ciemne, uszy małe, obwisłe, przylegające do głowy; tułów zwarty i krótki; głęboka klatka piersiowa; kończyny proste, niezbyt długie. Ogony, kiedyś cięto, obecnie ogony się zachowuje. Ogon powinien być noszony nisko, ale bez podwijania.
Umaszczenie [edytuj]
Różne odcienie szarości lub niebieskiego aż po grizzly, dopuszczalne niewielkie białe znaczenia na tułowiu. Głowa,kryza, kończyny przednie i tylne, koniec ogona (tzw. irlandzkie znaczenia) białe. Często ciemne plamy na głowie. Szczenięta są biało-czarne, jaśnieją z wiekiem.
Utrzymanie [edytuj]
Potrzebuje czasochłonnej pielęgnacji długiego włosa; szata wymaga wyczesywania i kąpieli. Podszerstek należy delikatnie wyczesywać, nie niszcząc przy tym długiego włosa. Można strzyc, aby łatwiej utrzymywać pielęgnację psa. Sierść odrasta po strzyżeniu koło roku do długości wystawowej. Różne szkoły i możliwości czesania i utrzymania, wymagana raczej systematyczność niż niepotrzebne częste czesanie. Bobtail nie linieje, wymaga systematycznego wyczesywania podszerstka.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 169. ISBN 83-7073-122-8.
- Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
