Oznaczenia pochodzenia geograficznego produktów rolnych w Unii Europejskiej
Z Wikipedii
Chroniona Nazwa Pochodzenia (ang. Protected Designation of Origin, PDO), Chronione Oznaczenie Geograficzne (ang. Protected Geographical Indication, PGI), Gwarantowana Tradycyjna Specjalność (ang.Traditional Speciality Guaranteed, TSG) – trzy rodzaje oznaczeń tradycyjnych produktów rolnych i środków spożywczych, stosowanych w krajach Unii Europejskiej od 1992. Celem tej polityki jest ochrona nazw produktów regionalnych i zapewnienie autentyczności produktów wytwarzanych tradycyjnie na określonym obszarze. Ustawodawstwo unijne w tym względzie wzoruje się na francuskim systemie Appellation d'Origine Contrôlée.
Aby można było zarejestrować nazwę danego produktu rolnego lub środka spożywczego, musi on spełniać trzy warunki:
- jego nazwa musi wykorzystywać nazwę jakiegoś miejsca, regionu lub, w ostateczności, całego kraju, gdzie jest on produkowany, dopuszczalne są również tradycyjne nazwy geograficzne i niegoeograficzne[1] (ten wymóg dotyczy produktów z chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym), lub jego nazwa musi być sama w sobie specyficzna (w przypadku gwarantowanej tradycyjnej specjalności)
- musi on posiadać specyficzne cechy lub jakość wynikającą z cech środowiska geograficznego, gdzie jest on wytwarzany lub związany z charakterystycznymi, tradycyjnymi metodami jego wytwarzania,
- musi istnieć związek między produktem a obszarem, z którego ten produkt pochodzi, m.in. wymagane jest, by wszystkie etapy (w przypadku chronionej nazwy pochodzenia) lub co najmniej jeden z etapów (w przypadku chronionego oznaczenia geograficznego) procesu produkcyjnego, odbywał się na obszarze geograficznym, do którego odnosi się nazwa produktu.
Przykładem produktu z chronionym oznaczeniem geograficznym jest francuski ser roquefort, który musi być wytwarzany z mleka pewnego gatunku owiec, dojrzewać może wyłącznie w piwnicach znajdujących się w okolicach miejscowości Roquefort-sur-Soulzon (departament Aveyron), gdzie w procesie dojrzewania sera uczestniczy charakterystyczny gatunek grzyba Penicillium roqueforti.
Ochrona produktów rolnych dotyczy wyłącznie rynków unijnych, zatem w USA można bez problemu kupić amerykańskiego szampana czy wyprodukowane w tym kraju sery typu roquefort, gruyère bądź camembert.
W Polsce status ten uzyskały:
- bryndza podhalańska (Chroniona Nazwa Pochodzenia)
- oscypek (Chroniona Nazwa Pochodzenia)
- miód wrzosowy z Borów Dolnośląskich (Chronione Oznaczenie Geograficzne)
- staropolski miód pitny, a konkretnie nazwy: półtorak, dwójniak, trójniak, czwórniak (Gwarantowana Tradycyjna Specjalność, bez zastrzeżenia nazwy)
- rogal świętomarciński (Chronione Oznaczenie Geograficzne, 30 października 2008)[2]
- wielkopolski ser smażony (Chronione Oznaczenie Geograficzne, 20 kwietnia 2009)[3]
- andruty kaliskie (Chronione Oznaczenie Geograficzne, 21 kwietnia 2009)[4]
- olej rydzowy (Gwarantowana Tradycyjna Specjalność, 15 czerwca 2009)[5]
- pierekaczewnik (Gwarantowana Tradycyjna Specjalność, 29 czerwca 2009)[6]
Przypisy
- ↑ Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006
- ↑ Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej, Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1070/2008 z dnia 30 października 2008 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę (Rogal świętomarciński (ChOG)). [dostęp 06-05-2009]
- ↑ Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej, Rozporządzenie Komisji (WE) nr 323/2009 z dnia 20 kwietnia 2009 r. rejestrujące niektóre nazwy w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Wielkopolski ser smażony (ChOG), Budapesti téliszalámi (ChOG)). [dostęp 06-05-2009]
- ↑ Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej, Rozporządzenie Komisji (WE) nr 326/2009 z dnia 21 kwietnia 2009 r. rejestrujące nazwę w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Andruty kaliskie (ChOG)). [dostęp 06-05-2009]
- ↑ Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej, Rozporządzenie Komisji (WE) nr 506/2009 z dnia 15 czerwca 2009 r. rejestrujące nazwę w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności (Olej rydzowy (TSGs)). [dostęp 06-05-2009]
- ↑ Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej, Rozporządzenie Komisji (WE) nr 567/2009 z dnia 29 czerwca 2009 r. rejestrujące nazwę w rejestrze gwarantowanych tradycyjnych specjalności (Olej rydzowy (TSGs)). [dostęp 06-05-2009]
