Oznakowanie więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Winkle na pasiakach
Numer obozowy z pasiaka Lidii Główczewskiej więźniarki KL Stutthof
Opaska "oberkapo"

Oznakowanie więźniów nazistowskich obozów – w niemieckich obozach koncentracyjnych stosowano system oznaczania zarejestrowanych więźniów. Otrzymywali oni numery, które w pewnych obozach były zindywidualizowane (niepowtarzalne), a w innych przypisywane po śmierci jednego więźnia następnemu. Ponadto stosowano rozmaite sposoby oznakowania na ubiorach (głównie obozowych pasiakach, najczęściej tzw. winklami - wprowadzonymi w KL Dachau).

Oznakowania w Auschwitz-Birkenau[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • zielony trójkąt: zawodowi przestępcy kryminalni – przeważnie osadzeni w obozach Niemcy
  • czarny trójkąt: tak zwani więźniowie „aspołeczni" (było to pojęcie mało precyzyjne, oznaczano tak m.in. prostytutki, kobiety, które dokonały aborcji, lesbijki, osoby chore psychicznie, narkomanów, alkoholików, pacyfistów, żebraków, bezdomnych, a początkowo także Cyganów (Romów i Sinti), którzy później otrzymywali oznaczenie brązowym trójkątem
  • żółty trójkąt: Żydzi (nosili oni dodatkowy trójkąt taki jak jeden z powyższych, co tworzyło kształt sześcioramiennej gwiazdy Dawida)
  • literowe oznaczenie narodowości więźnia na trójkącie: (oprócz Żydów i Niemców), na przykład P, czyli Pole – Polak; inne oznaczenia narodowości: B (niem. Belgier) – Belg; F (Franzosen) – Francuz; I (Italiener) – Włoch; N (Niederländer) – Holender; S (Spanier) - Hiszpan; T (Tschechen) – Czech; U (Ungarn) – Węgier
  • litera E zamiast trójkąta: tzw. więźniowie wychowawczy, kierowani do wychowawczych obozów pracy, a faktycznie do najcięższych prac towarzyszących głodowym racjom żywnościowym
  • pasy na zachowanych mundurach oraz literowy i litery SU: jeńcy radzieccy
  • kółko czarnego/czerwonego płótna na bluzie pasiaka: dodatkowe oznaczenie więźnia skierowanego do karnej kompanii
  • kółko czerwonego płótna na bluzie pasiaka i litery IL: dodatkowe oznaczenie więźnia niebezpiecznego i podejrzanego o organizowanie ucieczki

Dodatkowym oznaczeniem więźniów „specjalnych" była brązowa opaska na ramieniu.

Tatuowanie więźniów wprowadzono w obozie Auschwitz-Birkenau w 1942, po raz pierwszy stosując go wobec grupy 10 000 jeńców radzieckich, którym wytatuowano numery ewidencyjne na piersiach (zamiast wydania im jenieckiego „nieśmiertelnika". Wkrótce system tatuowania numerów ewidencyjnych wprowadzono w odniesieniu do pozostałych więźniów. Tatuaże z numerami nanoszono u osób dorosłych na wewnętrznej stronie przedramienia, natomiast u dzieci, zarówno narodzonych w obozie jak i przybyłych z matkami - na udzie.