Półbajt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Półbajt (ang. nibble, nybble) – połowa bajtu. Przy najczęściej spotykanym bajcie ośmiobitowym (oktecie), półbajt ma długość 4 bitów, czyli może przybierać jedną z 16 różnych wartości. Pozwala to na zapisanie pojedynczej cyfry z szesnastkowego systemu liczbowego, co przedstawia poniższa tabela.

0hex = 0dec = 0oct 0 0 0 0
1hex = 1dec = 1oct 0 0 0 1
2hex = 2dec = 2oct 0 0 1 0
3hex = 3dec = 3oct 0 0 1 1
4hex = 4dec = 4oct 0 1 0 0
5hex = 5dec = 5oct 0 1 0 1
6hex = 6dec = 6oct 0 1 1 0
7hex = 7dec = 7oct 0 1 1 1
8hex = 8dec = 10oct 1 0 0 0
9hex = 9dec = 11oct 1 0 0 1
Ahex = 10dec = 12oct 1 0 1 0
Bhex = 11dec = 13oct 1 0 1 1
Chex = 12dec = 14oct 1 1 0 0
Dhex = 13dec = 15oct 1 1 0 1
Ehex = 14dec = 16oct 1 1 1 0
Fhex = 15dec = 17oct 1 1 1 1

Z tej własności wynika, że półbajt umożliwia także przechowywanie jednej cyfry dziesiętnej, co zostało wykorzystane w systemie kodowania liczb BCD stosowanym szeroko w księgowości i bankowości.

W każdym bajcie można wyróżnić dwa półbajty, które nazywane są starszym i młodszym. W języku C wydzielenie obu półbajtów można wykonać następująco:

starszy = bajt>>4 & 0x0F;
mlodszy = bajt & 0x0F;