Półwysep Indyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Półwysep Indyjski - zdjęcie satelitarne

Półwysep Indyjski – trójkątny półwysep w Azji Południowej, wcinający się w Ocean Indyjski - od zachodu oblewa go Morze Arabskie, a od wschodu - Zatoka Bengalska. Od północy ograniczony jest nizinami Indusu i Gangesu, na południu łączy się, częściowo podwodnym, Mostem Adama z Cejlonem. Zajmuje powierzchnię blisko 2,1 mln km2, czyli około 2/3 terytorium Indii.

Wnętrze półwyspu zajmuje rozległa i sfałdowana wyżyna Dekan, na północy przechodząca w wyżynę Malwa. Wzdłuż wąskich wybrzeży (Wybrzeże Malabarskie na zachodzie i Wybrzeże Koromandelskie na wschodzie) biegną łańcuchy górskie Ghatów Zachodnich i Wschodnich. Półwysep jest pokryty dość gęstą siecią rzeczną (Godawari, Kriszna, Kaweri, Narbada). Znaczne złoża surowców mineralnych, głównie w regionie Damodar: węgiel kamienny, rudy żelaza, mangan, miedź, chrom i złoto.

Półwysep Indyjski powstał kilkadziesiąt milionów lat temu w wyniku kolizji subkontynentu indyjskiego z Azją. Łańcuch Himalajów jest najbardziej widocznym skutkiem tego zderzenia.