Półwysep Indyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Półwysep Indyjski - zdjęcie satelitarne

Półwysep Indyjski – trójkątny półwysep w Azji Południowej, wcinający się w Ocean Indyjski - od zachodu oblewa go Morze Arabskie, a od wschodu - Zatoka Bengalska. Od północy ograniczony jest nizinami Indusu i Gangesu, na południu łączy się, częściowo podwodnym, Mostem Adama z Cejlonem. Zajmuje powierzchnię blisko 2,1 mln km2[1], czyli około 2/3 terytorium Indii.

Długość maksymalna 2000 km, szerokość maksymalna 1700 km. Krawędzie niskie i słabo rozczłonkowane. Wnętrze półwyspu zajmuje rozległa i sfałdowana wyżyna Dekan, opadająca stromo ku wąskim, nadbrzeżnym nizinom[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Encyklopedia Powszechna PWN. T. 2. G-M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 280.