Pākehā
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pākehā | |
| Liczebność ogółem | |
| 3,35 mln | |
| Regiony zamieszkania | |
| Nowa Zelandia | |
| Języki | |
| angielski | |
| Główne religie | |
| chrześcijaństwo, inne | |
| Pokrewne grupy etniczne | |
| Australijczycy, Brytyjczycy, inne europejskie |
Pākehā - mieszkańcy Nowej Zelandii nienależący do społeczności Maorysów oraz niemający w tej grupie etnicznej korzeni. Większość z nich jest pochodzenia brytyjskiego, w mniejszym stopniu irlandzkiego; należą do potomków osadników z XIX i XX wieku. Nieliczna część z nich ma pochodzenie holenderskie, skandynawskie, niemieckie, słowiańskie.
Wśród 4,3 miliona mieszkańców Nowej Zelandii do tej grupy zalicza się 78% ludzi.
Pākehā jest terminem pochodzącym z języka i kultury maoryskiej, pochodzenie samego słowa jest niejasne, a jego użytkowanie datuje się od XVIII wieku.
