Pęcherzyk żółtkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Postać larwalna z woreczkiem żółtkowym tuż po wykluciu z jaja.

Pęcherzyk żółtkowy, woreczek żółtkowy - błona płodowa otaczająca żółtko zarodka. Podczas rozwoju zarodek zużywa żółtko, więc pęcherzyk zmniejsza się i zostaje wcielony do pępowiny.

U świeżo wylęgniętego narybku widoczny po stronie brzusznej w postaci zwisającego woreczka.

U człowieka w rozwoju pęcherzyka żółciowego wyróżnia się 3 stadia:

  1. Pęcherzyk pierwotny – powstaje około 7.-8. dnia rozwojowego. Wysłany jest błoną Hausera powstającą z hipoblastu, do której przylegają komórki cytotrofoblastu.
  2. Pęcherzyk wtórny – powstaje około 9. dnia, w momencie wyścielenia przez endodermę powierzchni błony Hausera.
  3. Pęcherzyk ostateczny – powstaje w wyniku wytworzenia fałdów zarodka (głowowego oraz ogonowego), kiedy prajelito łączy się przewodem żółtkowo-jelitowym z pęcherzykiem żółtkowym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.