Pęcherzyk Graafa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pęcherzyk jajnikowy – pęcherzyk składający się z komórki jajowej (oocytu) oraz komórek go otaczających w korze jajnika. Pęcherzyki jajnikowe dojrzewają w każdym cyklu płciowym, w fazie przedowulacyjnej cyklu. Rozwój pęcherzyka jest pobudzony przez hormon folikulotropowy, uwalniany przez przysadkę mózgową. Pęknięcie pęcherzyka następuje na skutek działania hormonu luteinizującego. Pęknięcie pęcherzyka i uwolnienie komórki jajowej nazywa się owulacją. Z pękniętego pęcherzyka formuje się ciałko żółte. Pęcherzyk jajnikowy dojrzały nazywany jest także pęcherzykiem Graafa.
Jego średnica wynosi 1 cm. Zbudowany jest z jamy pęcherzyka, wypełnionej płynem pęcherzykowym. Otacza ją ściana pęcherzyka, zbudowana z trzech warstw:
- Warstwy ziarnistej,
- Warstwy wewnętrznej osłonki pęcherzyka,
- Warstwy zewnętrznej osłonki pęcherzyka.
