Pęczek podłużny przyśrodkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pęczek podłużny przyśrodkowy (łac. fasciculus longitudinalis medialis) – filogenetycznie stare pasmo włókien nerwowych, ciągnące się od górnego odcinka śródmózgowia aż do części szyjnej rdzenia kręgowego (sznur przedni).

W jego skład wchodzą m.in. włókna rozpoczynające się w:

  • jądrach przedsionkowych - droga przedsionkowo-podłużna,
  • jądrze śródmiąższowym - droga śródmiąższowo-podłużna,
  • jądrach nerwów czaszkowych.

Funkcja[edytuj | edytuj kod]

Koordynacja czynności mięśni głowy, szyi i gałek ocznych pod wpływem bodźców działających na zakończenia czuciowe kanałów półkolistych i przedsionka.

W górnym odcinku pęczka podłużnego przyśrodkowego biegną włókna związane z ośrodkiem skojarzonego spojrzenia w bok.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.