Pępawa dwuletnia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pępawa dwuletnia (Crepis biennis L.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje w całej niemal Europie. W Polsce gatunek dość pospolity. Nie występuje w niektórych rejonach na północy.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Wzniesiona, rozgałęziona, dołem czerwonawo nabiegła. Wysokość 30-120 cm.
- Liście
- Ulistnienie skrętoległe. Liście o bardzo zmiennym kształcie. Najczęściej dolne liście pierzasto-wcinane, górne niepodzielone, czasami wszystkie niepodzielone. Uszkowatą nasadą obejmują łodygę.
- Kwiaty
- Wszystkie, języczkowate, zebrane w koszyczki o długości ponad 15 mm, tworzące baldachokształtne wiechy. Listki okrywy w 2 szeregach, zewnętrzne są odstające, szare i porośnięte filcowatymi włoskami. Kwiaty żółte, szyjka słupka równie żółta.
- Owoc
- Brunatne niełupki o długości 5-13 mm z 10-13 podłużnymi żeberkami i śnieżnobiałymi, giętkimi włoskami puchu kielichowego, u góry zwężone.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do września, jest owadopylna. Nasiona rozsiewane są przez wiatr. Siedlisko: rowy, przydroża, pastwiska, łąki, szczególnie na glebach gliniastych i żyznych. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Arrhenatherion[2]. Liczba chromosomów 2n = 6.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia [edytuj]
- Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8 =.
