Pętla Barnarda
Współrzędne: 
05h31m00,00s; -04°54'00,00"
| Pętla Barnarda | |
 Pętla Barnarda widoczna na zdjęciu jako rozmyty czerwony półokrąg |
|
| Odkrywca | Edward Barnard[1] |
| Data odkrycia | 1895 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | Orion |
| Typ | emisyjna |
| Rektascensja | 05h 31m[1] |
| Deklinacja | -04° 54'[1] |
| Odległość | 1600 ly[1] (490 pc) |
| Jasność pozorna mgławicy | 5m |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Wymiary | 300 ly[1][2] |
| Szacowany wiek | 2 mln lat |
| Alternatywne oznaczenia | |
| Sh 2-276 | |
Pętla Barnarda (oznaczenie katalogowe SH 2-276 ) – mgławica emisyjna w gwiazdozbiorze Oriona. Jest to część obłoku molekularnego, który zawiera również mgławice: Koński Łeb i Wielka Mgławica w Orionie. Pętla ma formę dużego łuku, którego środek leży w pobliżu Wielkiej Mgławicy w Orionie. Gwiazdy w Mgławicy Oriona uważa się za odpowiedzialne za jonizację gazu w Pętli.
Obserwowana z Ziemi Pętla rozciąga się na około 600 minut kątowych (około 10°), obejmując znaczną część gwiazdozbioru Oriona. Jest dobrze widoczna na fotografiach o długiej ekspozycji[2].
Szacuje się, że znajduje się w odległości około 1600 lat świetlnych od Ziemi, co oznacza, że rzeczywiste rozmiary wynoszą około 300 lat świetlnych. Uważa się, że jest pozostałością po wybuchu supernowej, który miał miejsce około 2 milionów lat temu, czego wynikiem może być również szybki ruch kilku znanych gwiazd uciekających, w tym AE Aurigae, Mi Columbae i 53 Arietis, co do których sądzi się, że mogły być składnikami układu wielokrotnego gwiazd, w którym jeden składnik wybuchł jako supernowa[1].
Chociaż możliwe jest, że William Herschel jako pierwszy zobaczył ją w 1786 roku, jej odkrycie zazwyczaj przypisywane jest Edwardowi Barnardowi (on sam początkowo nazwał ją "Pętlą Oriona"), który wykonał jej zdjęcie w 1895 roku[1].
Spis treści |
Galeria zdjęć [edytuj]
-
Powyższe czarno-białe zdjęcie Pętli Barnard (w odwróconych kolorach), wykonane w świetle czerwonym, pozwala lepiej dostrzec kształt mgławicy
-
Pętla Barnarda zobrazowana za pomocą kombinacji światła białego i linii wodoru alfa, pozwala obejrzeć barwy i szczegóły tej ogromnej konstrukcji. Wyraźnie widoczne są również mgławice M42 i Koński Łeb. Zdjęcie dzięki uprzejmości Wilson Hunter.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Catching the Light. Astrophotography by Jerry Lodriguss: Photograph identifying several nebulae in Orion (ang.). www.astropix.com. [dostęp 2010-12-12].
- The Internet Encyclopaedia of Science: Barnard's Loop (Sh 2-276) (ang.). www.daviddarling.info. [dostęp 2010-12-12].
- Barnard's Loop around the Horsehead Nebula (Pętla Barnarda wokół Końskiego Łba) w serwisie APOD: Astronomiczne zdjęcie dnia
- Orion: od stóp do głów w serwisie APOD: Astronomiczne zdjęcie dnia
