Pętla Henlego
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Schemat pętli Henlego w języku angielskim
Pętla Henlego, pętla nefronu – część kanalika nerkowego, znajdująca się pomiędzy kanalikiem proksymalnym a kanalikiem dystalnym, wyścielona nabłonkiem jednowarstwowym płaskim. Odpowiada za zagęszczanie moczu. Mechanizm ten jest nazywany wzmacniaczem przeciwprądowym. Pętla Henlego składa się z dwóch ramion:
- zstępującego – przepuszczalnego dla wody, nieprzepuszczalnego dla rozpuszczonych w niej substancji
- wstępującego – nieprzepuszczalnego dla wody, odbywa się w nim czynna resorpcja jonów sodowych i chlorkowych do płynu śródmiąższowego
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Barbara Bukała: BIOLOGIA - Fizjologia zwierząt z elementami fizjologii człowieka. Kraków: Wydawnictwo Szkolne OMEGA, 2005, s. 313-314. ISBN 83-7267-192-3.
- BIOLOGIA, Vademecum maturalne 2011. Monika Balcerowicz (red.). Gdynia: Operon, 2010, s. 258-259. ISBN 978-83-7680-166-7.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||