Pętla szyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pętla szyjna.

Pętla szyjna (ansa cervicalis) - jedna z gałęzi długich splotu szyjnego; składa się z dwu gałęzi: górnej i dolnej, przy czym gałąź dolna odchodzi od splotu bezpośrednio, a gałąź górna na znacznej długości biegnie w obrębie nerwu podjęzykowego.

  1. Gałąź górna (ramus superior) - posiada włókna C1 i C2. Biegnie torem nerwu podjęzykowego, ale nie zawiera jego gałęzi. Oddziela się ona w miejscu zagięcia się nerwu ku przodowi, jednak część włókien dalej podąża wzdłuż nerwu i tworzy gałęzie do mięśni tarczowo-gnykowego, łopatkowo-gnykowy i bródkowo-gnykowego. Inne włókna od razu po dojściu do nerwu podjęzykowego biegną ku górze i unerwiają mięśnie: prosty przedni głowy i długi głowy.
  2. Gałąź dolna (ramus inferior) - posiada włókna C2 i C3. Biegnie z przodu od żyły szyjnej wewnętrznej przykryta mięśniem mostkowo-obojczykowo-sutkowym.

Obie gałęzie łączą się na przedniej powierzchni naczyń szyjnych powyżej ścięgna pośredniego mięśnia łopatkowo-gnykowego. Pętla szyjna oddaje gałęzie mięśniowe do mięśni podgnykowych z wyjątkiem mięśnia tarczowo-gnykowego.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.