Płacidło
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Płacidło, pieniądz towarowy – przedmiot pełniący funkcje pieniądza.
Płacideł używano od czasów najdawniejszych do wczesnego średniowiecza. Rozróżnia się płacidła:
- o pełnej wartości użytkowej, np.: siekierki, pręty żelaza, sól, futra, skóry, perkal
- pozbawione wartości użytkowej, np.: muszle, bryłki kruszców, niewielkie kawałki płótna lub skóry, obrobione kamienie.
W Imperium rzymskim płacidłem było bydło; łacińskie pecunia - pieniądze mają wspólny rdzeń z pecus - sztuka bydła.
Muszle porcelanki Cypraea moneta - pod nazwą kauri używane były do końca XIX wieku jako monety na obszarach Afryki, Azji i wysp Pacyfiku.
Muzeum Południowego Podlasia w Białej Podlaskiej posiada największą w Polsce kolekcję płacideł.
