Płacidło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Płacidło, pieniądz towarowy – przedmiot pełniący funkcje pieniądza.

Płacideł używano od czasów najdawniejszych do wczesnego średniowiecza. Rozróżnia się płacidła:

  • o pełnej wartości użytkowej, np.: siekierki, pręty żelaza, sól, futra, skóry, perkal
  • pozbawione wartości użytkowej, np.: muszle, bryłki kruszców, niewielkie kawałki płótna lub skóry, obrobione kamienie.

W Imperium rzymskim płacidłem było bydło; łacińskie pecunia - pieniądze mają wspólny rdzeń z pecus - sztuka bydła.

Muszle porcelanki Cypraea moneta - pod nazwą kauri używane były do końca XIX wieku jako monety na obszarach Afryki, Azji i wysp Pacyfiku.

Muzeum Południowego Podlasia w Białej Podlaskiej posiada największą w Polsce kolekcję płacideł.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]