Płaskowyż Ałazejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Płaskowyż Ałazejski (przest. Wyżyna Ałazejska[1], ros. Алазейское плоскогорье) – płaskowyż w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji.

Płaskowyż liczy blisko 300 km długości[2]. Leży pomiędzy rzekami Indygirką i Kołymą, na północny wschód od Gór Momskich, na południowy zachód od Niziny Kołymskiej. Średnia wysokość 350 m n.p.m.; maksymalna 954 m n.p.m.[1] Zbudowany z prekambryjskich gnejsów i paleozoicznych i mezozoicznych skał wulkanicznych i osadowych[2]. Powierzchnia falista z płaskimi masywami. Źródła wielu rzek (m.in. Ałazei, Sededemy).

W niższych partiach bagna i tajga (modrzewie, cedry, wierzby, topole[2]), w wyższych (od 600 m n.p.m.) tundra górska[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Encyklopedia Powszechna PWN. T. 1. A-F. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 69.
  2. 2,0 2,1 2,2 Алазейское плоскогорье. Slovari-Yandex. [dostęp 28 sierpnia 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]