Płaskowyż Amerykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Płaskowyż Amerykański (ang.: American Highland) – rozległy region w środkowej części Antarktydy Wschodniej, położony między Ziemią Enderby a Ziemią Wilkesa, na wschód od Lodowca Lamberta. Pokryty równinnym lądolodem, który wznosi się na wysokość 2000–3000 m. Obszar odkryty i nazwany w 1939 roku przez Lincolna Ellswortha[1].

Przypisy

  1. American Highland (ang.). Britannica Online Encyclopedia. [dostęp 2012-02-27].

Na mapach: 75°S 85°E/-75,000000 85,000000