Płatność zbliżeniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Płatność zbliżeniowa, płatność bezstykowa, płatność NFC (od ang. near field communication) – rodzaj szybkiej płatności dzięki użyciu niektórych smartfonów wyposażonych w technologię NFC lub dzięki użyciu karty zbliżeniowej, np. karty zbliżeniowej Visa.

Dzięki płatności zbliżeniowej nie trzeba już przeciągać karty przez czytnik i podawać kodu PIN. Wystarczy zbliżyć kartę do specjalnego „zbliżeniowego” czytnika[1].

Możliwością płatności zbliżeniowej dysponują już niektóre telefony komórkowe wyposażone w technologię NFC. Ograniczony zasięg użytkowników rośnie, tak że już wkrótce również i ten rodzaj płatności stanie się popularny[2]. Trend ten potwierdza dynamiczny wzrost płatności zbliżeniowych odnotowany w pierwszym półroczu 2011, w którym to okresie ich liczba wzrosła 2,8 krotnie i osiągnęła wielkości 5,8 mln kart[3].

Przypisy

  1. Płatności zbliżeniowe (pol.). Visa Europe. [dostęp 2014-12-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-06)].
  2. Wojciech Boczoń: Telefonem zapłacimy zbliżeniowo jeszcze w tym roku (pol.). PRNews.pl, 2011-08-26. [dostęp 2014-12-07].
  3. Rok 2010 przełomowy w płatnościach zbliżeniowych w Polsce (pol.). PRNews.pl, 2011-09-28. [dostęp 2014-12-07].