Płatność zbliżeniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Płatność zbliżeniowa, płatność bezstykowa, płatność NFC (od ang. near field communication) – rodzaj szybkiej płatności dzięki użyciu niektórych smartfonów wyposażonych w technologię NFC lub dzięki użyciu karty zbliżeniowej, np. karty zbliżeniowej Visa.

Dzięki płatności zbliżeniowej nie trzeba już przeciągać karty przez czytnik i podawać kodu PIN. Wystarczy zbliżyć kartę do specjalnego „zbliżeniowego” czytnika[1].

Możliwością płatności zbliżeniowej dysponują już niektóre telefony komórkowe wyposażone w technologię NFC. Ograniczony zasięg użytkowników rośnie, tak że już wkrótce również i ten rodzaj płatności stanie się popularny[2]. Trend ten potwierdza dynamiczny wzrost platności zbliżeniowych odnotowany w pierwszym półroczu 2011, w którym to okresie ich liczba wzrosła 2,8 krotnie i osiągnęła wielkości 5,8 mln kart[3].

Przypisy