Płomiennica zimowa
| Płomiennica zimowa | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Królestwo | grzyby |
| Gromada | podstawczaki |
| Klasa | pieczarniaki |
| Rząd | pieczarkowce |
| Rodzina | Physalacriaceae |
| Rodzaj | płomiennica |
| Gatunek | płomiennica zimowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Flammulina velutipes (Curtis) Singer[2] Lilloa 22: 307 (1951) [1949] |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Płomiennica zimowa, zimówka aksamitnotrzonowa (Flammulina velutipes obecnie Flammulina velutipes var. velutipes) – gatunek grzybów z rodziny Physalacriaceae.
[edytuj] Morfologia
- Kapelusz
- Średnicy 1-5 cm. Żółtopomarańczowy, pomarańczowy lub żółtobrązowy, gładki, podczas wilgoci bardzo śliski, młody półkolisty, później płaski.
- Blaszki
- Bladokremowe do bladożółtych, rzadkie, zaokrąglone, wypukłe.
- Trzon
- Cylindryczny, rurkowato dęty, gładki, czarnobrązowy u góry żółto rozjaśniony. Poczynając od dołu mniej lub bardziej pokryty brązowym zamszem.
- Miąższ
- Elastyczny, w trzonie łykowaty. Biały lub kremowy, cienki, nie zmieniający zabarwienia po przekrojeniu. Smak nieznaczny, zapach przyjemny, ale niewyraźny.
- Wysyp zarodników
- Biały, nieamyloidalny. Zarodniki o średnicy 6-9 x 4-4,5 µm, cylindryczne, bezbarwne.
[edytuj] Występowanie
Rośnie od października do grudnia, a podczas łagodnej zimy nawet do marca, na pniakach i pniach drzew liściastych, prawie zawsze kępami, najobficiej na topolach i wierzbach. Grzyb jest niewrażliwy na mróz i nie gnije.
[edytuj] Znaczenie
Grzyb jadalny: smaczny grzyb, nadaje się do zup i marynowania. Szczególnie cenny dlatego, że owocuje zimą. Jest również uprawiany. W kuchni azjatyckiej znany pod nazwą enoki.
[edytuj] Synonimy
- Agaricus velutipes Curtis, Fl. Londin. 2: tab. 213 (1782)
- Collybia eriocephala Rea, in Smith & Rea, Trans. Br. mycol. Soc. 3: 46 (1902)
- Collybia veluticeps Rea, Trans. Br. mycol. Soc. 1(4): 157 (1900)
- Collybia velutipes (Curtis) P. Kumm., Führ. Pilzk. (Zwickau): 116 (1871)
- Collybia velutipes (Curtis) P. Kumm., Führ. Pilzk. (Zwickau): 116 (1871) subsp. velutipes
- Collybidium velutipes (Curtis) Earle, Bulletin of the New York Botanical Garden 5: 428 (1909) [1906]
- Flammulina velutipes (Curtis) Singer, Lilloa 22: 307 (1951) [1949]
- Gymnopus velutipes (Curtis) Gray, Nat. Arr. Brit. Pl. (London) 1: 605 (1821)
- Myxocollybia velutipes (Curtis) Singer, Schweiz. Z. Pilzk. 17: 72 (1939)
- Pleurotus velutipes (Curtis) Quél., Fl. mycol. France (Paris): 334 (1888)
(na podstawie Species Fungorum[2])
[edytuj] Gatunki podobne
Biały wysyp zarodników jest bardzo charakterystyczny i zdecydowanie odróżnia zimówkę aksamitnotrzonowaą od grzybów, z którymi może być mylona: hełmówką obrzeżoną (Galerina marginata), łuszczakiem zmiennym (Kuehneromyces mutabilis) albo maślanką wiązkową (Hypholoma fasciculare). Wszystkie wymienione mają ciemniejszy wysyp zarodników. Porównaj również z jadalną Flammulina fennae.
Przypisy
- ↑ Bisby, Roskov, Orrell, Nicolson, Paglinawan, Bailly, Kirk, Bourgoin, Baillargeon: 2009 Annual Checklist (ang.). W: Species 2000 & ITIS Catalogue of Life [on-line]. [dostęp 12 marca 2012].
- ↑ 2,0 2,1 CABI Bioscience Databases (ang.). [dostęp 2012-01-02].
[edytuj] Bibliografia
- Flammulina velutipes var. velutipes (ang.) na www.IndexFungorum.org (baza danych CABI Bioscience).
- Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. s. 160. ISBN 83-7404-513-2.
