Płonący statek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pełny zbiór "płonącego statku"; narożniki obrazu: -1.16+1.75i, 2.16-0.75i
Fragment "płonącego statku"

Płonący statek to fraktal po raz pierwszy opisany przez Michaela Michelitscha i Otto E. Rösslera w 1992.

Tworzą go punkty p płaszczyzny zespolonej, dla których ciąg opisany wzorem rekurencyjnym:

z_0 = 0
z_{n+1} = (|\Re \{z_n\}|+i|\Im \{z_n\}|)^2 + p

nie dąży do nieskończoności:

\lim_{n \to \infty} z_n \neq \infty

Podobnie jak dla zbioru Mandelbrota. Różnica polega na występowaniu w "płonącym statku" wartości bezwzględnych we wzorze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • [1] Michael Michelitsch and Otto E. Rössler, The "Burning Ship" and Its Quasi-Julia Sets, Computers & Graphics Vol. 16, No. 4, pp. 435-438, 1992, przedrukowane w [2]
  • [2] Clifford A. Pickover Ed., Chaos and Fractals: A Computer Graphical Journey - A 10 Year Compilation of Advanced Research. Amsterdam, Netherlands: Elsevier 1998. ISBN 0-444-50002-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]