Płuczka wiertnicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Płuczka (żółta) ściekająca z rur wiertnicy

Płuczka wiertnicza - medium ciekłe lub gazowe, stosowane w wiertnictwie.

Zadania płuczki wiertniczej[edytuj | edytuj kod]

  • wynoszenie zwiercin
  • chłodzenie świdra
  • oczyszczanie świdra ze zwiercin
  • smarowanie przewodu wiertniczego wzdłuż otworu
  • wywieranie przeciwciśnienia na ściany otworu wiertniczego (przeciwdziałanie dopływom medium do otworu, stabilizacja ścian otworu)
  • utrzymywanie zwiercin w stanie zawieszenia, kiedy przerywany jest jej obieg
  • jako nośnik informacji podczas wiercenia otworów kierunkowych przy wykorzystaniu przyrządu MWD (Measurement while drilling)
  • dodatkowo płuczka wiertnicza, a dokładnie jej składniki, ma za zadanie chronić naturalną przepuszczalność skał zbiornikowych poprzez początkowe zmniejszanie uszkodzenia przepuszczalności, aby w okresie opróbowywania i testowania odwiertu uzyskać wartość przepuszczalności skały zbiornikowej zbliżonej do wartości pierwotnej.

Systemy obiegu płuczki[edytuj | edytuj kod]

  • Prawy
Płuczkę wtłacza się do przewodu wiertniczego pompami płuczkowymi przez głowicę płuczkową. Płuczka pod ciśnieniem przepływa przez rury płuczkowe i wypływa przez dysze w świdrze, a następnie płynie między przewodem wiertniczym a ścianą otworu, wynosząc zwierciny na powierzchnię, gdzie jest odzyskiwana i oczyszczana.
  • Lewy (odwrotny) - stosowany przy wierceniach wielkośrednicowych
Płuczka tłoczona jest przestrzenią pierścieniową pomiędzy ścianą otworu lub rurami okładzinowymi a przewodem wiertniczym, a wypływa przez przewód wiertniczy ze zwiercinami.

Parametry płuczki[edytuj | edytuj kod]