Płynny kurs walutowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Płynny kurs walutowy (ang. floating exchange rate) – rodzaj kursu walutowego. Jest on wynikiem gry sił rynkowych. Kształtuje się pod wpływem równoważenia podaży i popytu na waluty. Zmiany popytu i podaży danej waluty powodują odpowiednie, tzn. równoważące zmiany poziomu ceny jednej waluty wyrażonej w drugiej, zachodzące nieustannie z dnia na dzień, a nawet w trakcie jednej sekundy. Jego okresowe wahania nie powodują interwencji ze strony państwa lub banku centralnego.

Osłabienie (deprecjacja) waluty jest tożsame ze wzrostem kursu, zaś umocnienie (aprecjacja) waluty oznacza spadek kursu. W ramach kursu płynnego możliwe są interwencje banków centralnych motywowane np. ograniczeniem nadmiernych wahań kursu. Popularność kursu płynnego na świecie wynika m.in. z dylematu Triffina, zgodnie z którym nie jest jednocześnie możliwe posiadanie sztywnego kursu waluty, niezależnej polityki pieniężnej oraz swobody przepływów kapitałowych.

System płynnego kursu walutowego w Polsce został formalnie przyjęty 12 kwietnia 2000[1].

Przypisy

  1. System finansowy w Polsce. Bogusław Pietrzak, Zbigniew Polański, Barbara Woźniak (red.). Warszawa: PWN, tom. 1, 2008, s. 157. ISBN 978-83-01-15236-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Propedeutyka finansów. Lech Szyszko (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH, 2004, s. 200-201. ISBN 83-7378-100-5.
  • Michael Brett: Świat finansów u progu XXI wieku. Warszawa: Bibliotek Menedżera i Bankowca, 1999, s. 244-245. ISBN 83-85776-38-9.