Płyta HDF

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Płyta HDF (ang. High Density Fibreboard) – płyta z włókien drzewnych, charakteryzująca się dużą twardością i podwyższoną gęstością.

Płyty HDF są przeznaczone do produkcji paneli podłogowych. Są także materiałem nośnym do powlekania laminatami HPL i CPL, papierami żywiczymi i okleinami naturalnymi. Produkty wykonane na bazie płyty HDF standard są przeznaczone do użytkowania w pomieszczeniach suchych.

Płyty HDF surowe mają podobne zastosowanie jak płyty MDF surowe z tą różnicą, że jest to płyta cienka, która jest alternatywą dla sklejki drewnianej. Są pokryte lakierami wodorozcieńczalnymi i lakierami UV. Materiałem bazowym płyt HDF lakierowanych są płyty HDF surowe. Posiadają podwyższoną odporność powierzchni lakierowanej na warunki atmosferyczne oraz substancje chemiczne. Są łatwe w utrzymaniu czystości i pielęgnacji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]