P26/40
| Carro Armato P40 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Włochy |
| Trakcja | gasienicowa |
| Załoga | 4 osoby |
| Historia | |
| Produkcja | 1943-1944 |
| Egzemplarze | 101 szt. |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 12-cylindrowy silnik diesla SPA 342o mocy 242,55 KW przy 2100 obr/min |
| Poj. zb. paliwa | 400 l |
| Pancerz | stalowy, 14-50 mm |
| Długość | 5,80 m |
| Szerokość | 2,80 m |
| Wysokość | 2,50 m |
| Prześwit | 0,44 m |
| Masa | 26 t |
| Moc jedn. | 8,92 kW/t |
| Osiągi | |
| Prędkość | 40 km/h (droga) 25 km/h (teren) |
| Zasięg | 280 km |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | 1,15 m |
| Rowy (szer.) | 2,50 m |
| Ściany (wys.) | 1,00 m |
| Kąt podjazdu | 45° |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 x armata czołgowa Ansaldo kalibru 75 mm L/34 (63 nab.) 1-2 czkm Breda 38 kalibru 8 mm (576 nab.) |
|
| Wyposażenie | |
| radiostacja Marelli R.F. 1C.A. | |
| Użytkownicy | |
| Ordungspolizei (29 szt.), Waffen SS (14 szt.), Wehrmacht (5 szt.) | |
P26/40 to włoski czołg ciężki z okresu II wojny światowej, pomimo oznaczenia "P" (Pesante) wielkością, opancerzeniem i uzbrojeniem przypominał czołgi średnie produkowane w tym okresie przez inne państwa.
Historia [edytuj]
Prace projektowe nad nowym czołgiem rozpoczęto w 1940 ale pierwszy prototyp powstał dopiero w 1942 z powodu problemów ze znalezieniem odpowiedniego silnika. Pierwsze modele produkcyjne zeszły z linii produkcyjnej dopiero w 1943, czołg był produkowany w fabryce Fiata. Nigdy nie został użyty przez armię włoską, po kapitulacji Włoch faszystowskich kilkadziesiąt czołgów tego typu weszło do wyposażenia armii niemieckiej jako Panzerkampfwagen P 40 737 (i), został użyty przeciwko wojskom sprzymierzonych pod Anzio.
W czołgi były uzbrojone następujące jednostki:
- I Battaglione Carri "P" - batalion Regio Esercito, według etatu miał posiadać 40 czołgów P 40, ale formowanie stacjonującej w Varcelli jednostki przerwała kapitulacja Włoch.
- II Battaglione Carri "P" - batalion Regio Esercito, według etatu miał posiadać 40 czołgów P 40, ale formowanie stacjonującej w Rzymie jednostki przerwała kapitulacja Włoch.
- 15. Polizei-Panzer-Kompanie - kompania Ordnungspolizei która otrzymała w listopadzie 1944 roku 14 czołgów.
- 10. Polizei-Panzer-Kompanie - kompania Ordnungpolizei która otrzymała w grudniu 1944 roku 15 czołgów.
- Karstjäger Panzer-Kompanie - kompania pancerna Waffen SS wchodząca w skład 23. Waffen-Gebirgs-Division der SS "Karstjäger", maksymalnie liczyła 14 czołgów P 40
- Panzer-Ausbildungs-Abteilung Süd - szkolny oddział Wehrmachtu posiadający na uzbrojeniu jednego z plutonów 5 czołgów P 40.
Następcą P26 miał być P.43.
Bibliografia [edytuj]
- Mariusz Skotnicki. Włoski czołg ciężki P 40. Niespełniona nadzieja Regio Esercito. „Nowa Technika Wojskowa”. 2005. nr 11. s. str. 51-57. ISSN 1230-1655.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||
