PIDE

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

PIDE (Skrót od port. Polícia Internacional e de Defesa do Estado w dosłownym tłumaczeniu znaczy Policja Międzynarodowa i Ochrony Państwa) - portugalska tajna policja polityczna, istniejąca w latach 1945-1969, w okresie dyktatury Salazara.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Utworzona 22 października 1945 roku, zastąpiła PVDE (port. Polícia de Vigilância e de Defesa do Estado - "Policja Czujności i Ochrony Państwa"). Instytucja stanowiła główny aparat represji wobec wszelkich przejawów niezadowolenia z autorytarnych rządów Salazara. Powszechnie stosowała tortury i nielegalne aresztowania. Uwięzionych często poddawano długotrwałym przesłuchaniom pozbawiając snu i pokarmu. PIDE ma na swoim koncie dużą ilość zabójstw działaczy opozycyjnych z kręgów demokratycznych, liberalnych i lewicowych. PIDE likwidowała ponadto liderów ruchów narodowowyzwoleńczych w swoich afrykańskich koloniach m.in. zabójstwo w Tanzanii Eduardo Mondlane przywódcy Frontu Wyzwolenia Mozambiku (FRELIMO) w 1969 oraz zabójstwo w 1973 przywódcy ruchu wyzwoleńczego Gwinei Port. i Zielonego Przylądka (PAIGC) - Amilcara Cabrala. PIDE zajmowała się inwigilacją, badaniem nastrojów i poglądów politycznych gromadząc kilka milionów teczek obywateli Portugalii. Szczególnym represjom podlegali komuniści i socjaliści. Tajna policja posiadała swoje więzienia z których najsłynniejsze to Caxias i Peniche oraz obóz koncentracyjny Tarrafal na Wyspach Zielonego Przylądka.

Rozwiązana 24 września 1969 roku, w to miejsce powstało DGS (port. Direção-Geral de Segurança - "Generalna Dyrekcja Bezpieczeństwa"). Organizacja DGS zaprzestała działalności po Rewolucji Goździków 25 kwietnia 1974.