Polska Jednostka Wojskowa odwodu strategicznego SACEUR

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z PJW Odwód Strategiczny)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Polska Jednostka Wojskowa w składzie odwodu strategicznego w Siłach Stabilizujących w Republice Bośni i Hercegowiny lub w Siłach Międzynarodowych w Kosowie w Federacyjnej Republice Jugosławii, Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii i Republice Albanii
(do 1999 Polska Jednostka Wojskowa w składzie odwodu strategicznego Naczelnego Dowódcy Połączonych Sił Zbrojnych Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego w Europie)
POLBAT
 NATO SFOR/KFOR
Historia
Państwa wystawiające  Polska
Państwa mandatowe  Albania
 Bośnia i Hercegowina
 Jugosławia
 Macedonia
Decyzja o użyciu 23 grudnia 1997
Rozpoczęcie misji 1 stycznia 1998
Zakończenie misji 31 grudnia 2002
Liczba zmian 2
Dowódcy
Pierwszej zmiany ppłk Bronisław Jansohn
Ostatniej zmiany ppłk Piotr Ząbkowski
Konflikt zbrojny
Wojna w Bośni, wojna w Kosowie
Organizacja
Typ operacyjny
Podporządkowanie NATO SACEUR
Liczebność ok. 530-560 żołnierzy
Skład Kompanie: 2 zmotoryzowane, dowodzenia, logistyczna, zaopatrzenia, NSE
Bośnia i Hercegowina
Kosowo

Polska Jednostka Wojskowa w składzie odwodu strategicznego Naczelnego Dowódcy Połączonych Sił Zbrojnych Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego w Europie, (od 1999) Polska Jednostka Wojskowa w składzie odwodu strategicznego w Siłach Stabilizujących w Republice Bośni i Hercegowiny lub w Siłach Międzynarodowych w Kosowie w Federacyjnej Republice Jugosławii, Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii i Republice Albanii - wydzielony komponent Sił Zbrojnych RP, przeznaczony do wsparcia sił NATO w Bośni i Hercegowinie (SFOR) oraz (od 1999) w Kosowie (KFOR) w przypadku kryzysu, działający w latach 1998-2002.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1997 dowództwo NATO zdecydowało o powołaniu odwodu (działającego w ramach sił natychmiastowego reagowania) swoich wojsk w Bośni, który początkowo tworzyły jednostki amerykańskie, holenderskie, tureckie i włoskie. W styczniu 1998, po certyfikacji, dołączył do nich 18 Batalion Desantowo-Szturmowy 6 Brygady Desantowo-Szturmowej, będąc tym samym pierwszą polską jednostką wojskową w strukturach północnoatlantyckich[1] (nie licząc batalionu w Siłach Stabilizujących w Bośni). Już w marcu tego samego roku wziął udział w największych ćwiczeniach NATO na Bałkanach - Dynamic Response 98, sprawdzających umiejętności sojuszników w przypadku kryzysu lub nawet kolejnej wojny domowej w Bośni i Hercegowinie - gdzie uzyskał wysokie oceny. Kolejne manewry (Adventure Exchange 99 we Włoszech) były jednocześnie ostatnimi dla 18 bdsz jako PJW OS, gdyż w lipcu 1999 wyjechał on do Kosowa tworząc tam 800-osobowy PJW Kosowo[2].

Wymusiło to wydzielenie innej jednostki do odwodu - rząd w lipcu zdecydował się na 10 Batalion Zmechanizowany 10 Brygady Kawalerii Pancernej. W marcu 2000 dowództwo batalionu z kompanią zmechanizowaną i elementem zaopatrywania (łącznie 531 żołnierzy) wzięło udział w organizowanych na terenie Kosowa ćwiczeniach Dynamic Response 2000. Po ich zakończeniu pozostały one jednak w Kosowskiej Mitrowicy, gdyż doszło tam do poważnych rozruchów serbsko-albańskich i miejscowe siły KFOR pod dowództwem francuskim były niewystarczające do ustabilizowania sytuacji. Polski batalion przejął południową część miasta, przez ponad pół roku obsadzając posterunkami brzeg rzeki Ibar. Jego zadania polegały na patrolowaniu obszaru i zapewnieniu bezpieczeństwa Serbom. Ta sama grupa rok później wyjechała do Bośni i Hercegowiny na Dynamic Response 2001, po których aż do września wzmocniona 2 kz wzmacniała POLUKRBAT, kontrolując przejście graniczne w miejscowości Globocica. Ostatnimi manewrami PJW OS były Dynamic Response 2002, do których wydzielono już tylko dowództwa: batalionu i dwóch kompanii zmechanizowanych[3].

Po nich zrezygnowano z tak silnego odwodu strategicznego na rzecz wzajemnego wzmocnienia SFOR-u i KFOR-u na wypadek kryzysu w ich strefach odpowiedzialności i użycia sił natychmiastowego reagowania tylko w przypadku zaognienia sytuacji (taki stan panuje nadal, z tym, że SFOR został zastąpiony przez unijny EUFOR Althea).

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo i sztab PJW
    • 1 kompania zmotoryzowana/zmechanizowana
    • 2 kompania zmotoryzowana
    • kompania dowodzenia
    • kompania logistyczna
    • kompania zaopatrzenia
    • Narodowy Element Wsparcia

Dowódcy PJW:

  • 1998-1999 - ppłk Bronisław Jansohn (18 bdsz)
  • 1999 - ppłk Roman Polko (18 bdsz)
  • 1999-2001 - ppłk Sławomir Florek (10 bz)
  • 2001-2002 - ppłk Piotr Ząbkowski (10 bz)

Przypisy

  1. Nasi bohaterowie to nie mordercy. Wyborcza.pl. [dostęp 29 kwietnia 2010].
  2. Historia 18 bdsz. 18 bpd. [dostęp 3 marca 2011].
  3. Kronika: 2001. 10 BKPanc. [dostęp 8 września 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Ciechanowski: Polskie kontyngenty wojskowe w operacjach pokojowych 1990-1999. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2010. ISBN 978-83-7611-531-3.