PSR B1919+21

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Współrzędne: Astronomia 19h21m44,815s; +21°53'02,25"

PSR B1919+21
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Lisek
Rektascensja 19h 21m 44,815s
Deklinacja +21° 53' 02,25"
Odległość 2283,12 ly
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy pulsar
Masa ~1,4 M
Promień ~1,4 × 10-6 R
Wiek 16 milionów lat
Alternatywne oznaczenia
CP 1919, PSR J1921+2153

PSR B1919+21pulsar, znajdujący się w gwiazdozbiorze Liska, którego okres obrotu wynosi 1,3373 sekundy. Długość impulsu to 0,04 sekundy. Obiekt ten to pierwszy odkryty pulsar (zidentyfikowany w lipcu 1967 roku przez Jocelyn Bell Burnell). Początkowo nadano mu oznaczenie CP 1919. Jest również znany pod nazwą kodową PSR J1921+2153.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Zanim odkryta została faktyczna przyczyna wysyłania sygnałów elektromagnetycznych przez pulsar, jego badacze – Bell oraz jej promotor Antony Hewish rozważali dosyć poważnie możliwość istnienia życia pozaziemskiego:

Quote-alpha.png
W gruncie rzeczy nie wierzyliśmy, że otrzymujemy sygnały od innej cywilizacji, ale oczywiście taka koncepcja nurtowała nasze umysły, jako że nie mieliśmy żadnych dowodów na to, że mamy do czynienia z całkowicie naturalną emisją promieniowania radiowego. To bardzo ciekawa sprawa - jeśli komuś wydaje się, że udało mu się wykryć ślady życia gdzieś we Wszechświecie, jak w rozsądny sposób ogłosić takie wyniki badań? Komu powiedzieć o nich w pierwszej kolejności?

Zaobserwowane zjawisko otrzymało humorystyczne miano: "Małe zielone ludziki 1", które funkcjonowało w środowisku naukowym, zanim badaczom Thomasowi Goldowi oraz Fredowi Hoyle'owi udało się poprawnie określić źródło rejestrowanych sygnałów i stwierdzić, że jest nim bardzo szybko obracająca się gwiazda neutronowa o silnym polu magnetycznym.

Kontrowersje związane z Nagrodą Nobla[edytuj | edytuj kod]

W roku 1974, kiedy Hewish oraz Martin Ryle otrzymali Nagrodę Nobla z fizyki za pracę w dziedzinie radioastronomii oraz pulsarów, Fred Hoyle zgłosił skargę, oświadczając, że współlaureatką powinna zostać również Bell Burnell[1].

Nawiązania w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Brytyjski post-punkowy zespół Joy Division wykorzystał graficzne przedstawienie impulsów radiowych wysyłanych przez PSR B1919+21 jako motyw na okładce swojego debiutanckiego albumu, "Unknown Pleasures".

Przypisy

  1. Horace Freeland Judson: No Nobel Prize for Whining (ang.). The New York Times, 2003-10-20. [dostęp 2013-04-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]