PW-6

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
PW-6
PW-6U
PW-6U
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent PZL Świdnik
Typ szybowiec
Konstrukcja górnopłat konstrukcji laminatowej
Załoga 2
Historia
Data oblotu 1998
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 16 m
Wydłużenie 16,8[1]
Długość 7,85 m
Wysokość 2,44 m
Powierzchnia nośna 15,25 m²
Profil skrzydła NN 18-17[1]
Masa
Własna 360 kg
Startowa 546 kg
Osiągi
Prędkość minimalna 68 km/h
Prędkość dopuszczalna 260 km/h
Doskonałość maks. 34
Współczynnik obciążenia konstrukcji +5,3G -2,65G
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

PW-6 – dwuosobowy, kompozytowy szybowiec szkolny polskiej produkcji, zaprojektowany na Politechnice Warszawskiej przez zespół pod kierownictwem dr inż. Romana Świtkiewicza.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1994 zaprojektowany na Politechnice Warszawskiej szybowiec PW-5 Smyk został wybrany przez FAI jako zwycięzca konkursu na szybowiec Klasy Światowej. PW-6 powstał jako rozwinięcie szybowce PW-5 przeznaczone do szkolenia pilotów, pod wieloma względami, w tym właściwościami pilotażowymi, podobny jest do swojego poprzednika. Prototyp szybowca, oznaczony numerami SP-P631, oblatany został 18 lipca 1998. Proces certyfikacji nowego typu statku powietrznego zakończył się dnia 11 września 2000 roku. Produkcję seryjną szybowca rozpoczęły zakłady PZL w Świdniku[1].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

  • konstrukcja wykonana z kompozytu szklano-epoksydowego
  • skrzydło wolnonośne, trapezowe z eliptyczną końcówką

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Piotr Piechowski: Modelarstwo lotnicze. PW-6 (pol.). [dostęp 16 marca 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]